درخواست کمک

امشب حالم گرفته شد… برای اوضاع جوونامون، برای رفقامون تو اینجا. به یاد گذشته‌ی جهنمی خودم می‌افتم، حالم خراب می‌شه. عجب جهنمی بود؛ قابل توصیف نیست. یک چرخه‌ی بی‌نهایت از شکست و درد، بعد از اون چیزی که استخون آدم رو ذوب می‌کرد. بی‌نهایت شکست خوردیم، زمین خوردیم، گریه کردیم، داد زدیم، هوار کشیدیم، غم خوردیم، ناله زدیم… تا جایی که به خودکشی رسید. اون موقع بود که بیدار شدیم و با تمام وجود برای پاکی جنگیدیم. با تمام وجود جنگیدیم، مثل کسی که داره غرق می‌شه و داره می‌میره. من به دلیل باور مذهبی نمی‌تونستم خودکشی کنم، ولی از اون طرف من زندگی نمی‌کردم؛ مرده‌ی متحرکی بودم که زندگیم داغون و نابود شده بود.

هر روز صبح که چشم باز می‌کردم، انگار توی یه اتاق تاریک بدون در و پنجره گیر افتاده بودم. نفس می‌کشیدم، ولی هوا به ریه‌هام نمی‌رسید. راه می‌رفتم، ولی پاهام روی زمین نبود. با آدم‌ها حرف می‌زدم، ولی صدای خودم رو از دور می‌شنیدم. انگار توی یه فیلم بودم که نقش اولش رو یه جسد بازی می‌کرد. همه فکر می‌کردن من خوبم، چون لبخند می‌زدم. ولی اون لبخند فقط یه ماسک بود، یه سپر که پشتش یه دنیا آشوب و ترس و پوچی قایم شده بود.

شب‌ها که همه می‌خوابیدن، من با خودم می‌جنگیدم. با فکرهایی که مثل خوره می‌افتادن به جونم. با یاد روزهایی که می‌تونستم یه آدم معمولی باشم، ولی نبودم. با حسرت کارهایی که نکردم، حرف‌هایی که نگفتم، راه‌هایی که نرفتم. و بدتر از همه، با این سوال لعنتی که «چرا من؟» چرا من باید این‌طوری بشم؟ چرا من باید این همه درد رو بکشم؟ مگه من چه گناهی کردم؟

اون چرخه‌ی بی‌نهایت شکست، مثل یه گرداب بود. هر بار که سعی می‌کردم ازش بیرون بیام، یه موج جدید می‌اومد و من رو می‌برد تو عمق. هر بار که بلند می‌شدم، یه چیزی من رو زمین می‌زد. هر بار که امیدوار می‌شدم، یه اتفاق همه چیز رو خراب می‌کرد. کم‌کم باور کردم که من لیاقت خوبی رو ندارم. باور کردم که این دنیا برام جای نیست. باور کردم که من یه اشتباهم، یه موجود اضافی که باید از صحنه‌ی روزگار محو بشه.

و خودکشی… آره، خودکشی. اون فکر همیشگی. اون راه فراری که همیشه ته ذهنم بود، مثل یه چراغ قرمز که تو تاریکی چشمک می‌زد. می‌گفتم شاید اگه نباشم، همه چیز راحت‌تر بشه. شاید اگه نباشم، این درد لعنتی تموم بشه. ولی من نمی‌تونستم. باور مذهبی‌ام مثل یه زنجیر بود که من رو به زندگی می‌بست، ولی نه زندگی واقعی. یه زندگی که توش فقط نفس می‌کشیدم، ولی زنده نبودم. مرده‌ی متحرک بودم. یه جسد که راه می‌رفت، حرف می‌زد، می‌خورد، می‌خوابید… ولی روحش مدت‌ها بود که مرده بود.

زندگیم داغون و نابود شده بود. همه چیز رو از دست داده بودم. اعتماد به نفس، امید، آرزو، هدف… همه رفته بودن. جای خالیشون یه مشت ترس و تنهایی و خشم بود. به خودم می‌گفتم «چرا باید ادامه بدم؟ چرا باید هر روز این کابوس رو زندگی کنم؟» ولی یه صدای کوچیک ته دلم می‌گفت «بمون. یه بار دیگه تلاش کن. شاید فردا فرق کنه.» و من موندم. نه به خاطر خودم، نه به خاطر زندگی، بلکه به خاطر اون باور که می‌گفت خودکشی گناهه. موندم، ولی مرده بودم.

تا اینکه یه روز… نمی‌دونم چطور شد. شاید خسته شده بودم از مردن. شاید یه جرقه تو دلم زده شد. شاید یه نفر، یه حرف، یه اتفاق کوچیک باعث شد که یه ذره امید تو وجودم بیدار بشه. اون موقع بود که با تمام وجود برای پاکی جنگیدم. جنگیدم مثل کسی که داره غرق می‌شه و داره می‌میره. جنگیدم چون دیگه هیچ راهی نداشتم. یا باید می‌جنگیدم، یا باید می‌مردم. و من تصمیم گرفتم بجنگم. نه برای دیگران، نه برای دنیا، بلکه برای خودم. برای اون بچه‌ی درونم که یه روز آرزوهای بزرگ داشت. برای اون آدمی که می‌تونست خوب باشه، ولی راه رو گم کرده بود.

جنگیدن آسون نبود. هر روز یه نبرد بود. هر لحظه یه آزمون. گاهی می‌افتادم، گاهی می‌شکستم، گاهی می‌خواستم بی‌خیال بشم. ولی این بار فرق می‌کرد. این بار دیگه تنها نبودم. این بار یه هدف داشتم: پاکی. پاکی از اون افکار لعنتی، از اون عادت‌های مخرب، از اون گذشته‌ی سیاه. می‌خواستم خودم رو از نو بسازم. می‌خواستم ثابت کنم که می‌تونم. می‌خواستم به اون مرده‌ی متحرک بگم «تو زنده‌ای. تو می‌تونی. تو ارزشش رو داری.»

و کم‌کم… کم‌کم شروع کردم به زنده شدن. اولش خیلی کند بود. مثل کسی که بعد از یه بیماری طولانی، تازه داره راه رفتن رو یاد می‌گیره. ولی هر قدم کوچیک، یه پیروزی بود. هر روز که بدون شکست به خودم می‌گذشت، یه جشن بود. کم‌کم یاد گرفتم که خودم رو ببخشم. یاد گرفتم که گذشته رو رها کنم. یاد گرفتم که به خودم محبت کنم، همون‌طور که به یه دوست قدیمی محبت می‌کنم. یاد گرفتم که زندگی کردن، نفس کشیدن نیست. زندگی کردن، انتخاب کردنه. انتخاب اینکه هر روز بلند بشی، حتی وقتی سخته. انتخاب اینکه لبخند بزنی، حتی وقتی دلت گرفته. انتخاب اینکه امیدوار باشی، حتی وقتی همه چیز تاریکه.

الان که به عقب نگاه می‌کنم، می‌بینم که اون جهنم، اون چرخه‌ی بی‌نهایت شکست، اون مرده‌ی متحرک… همه‌شون بخشی از من بودن. بخشی از داستان من. و من بهشون افتخار می‌کنم. چون اون‌ها من رو ساختن. اون‌ها به من یاد دادن که چقدر قوی‌ام. چقدر مقاومم. چقدر ارزشمندم. و حالا، وقتی به جوون‌های این دور و زمونه نگاه می‌کنم، وقتی می‌بینم که اون‌ها هم دارن تو همون جهنم می‌سوزن، دلم می‌سوزه. می‌خوام بهشون بگم «بمونید. بجنگید. یه روزی این تاریکی تموم می‌شه. یه روزی خودتون رو پیدا می‌کنید. یه روزی زنده می‌شید. نه مرده‌ی متحرک، بلکه واقعاً زنده.»

و اینو می‌دونم که اون روز می‌آد. چون من خودم اون روز رو دیدم. من خودم از اون جهنم بیرون اومدم. من خودم زنده شدم. و شما هم می‌تونید. فقط باید باور کنید. فقط باید بجنگید. فقط باید یه بار دیگه، یه بار دیگه تلاش کنید. چون زندگی، ارزشش رو داره. چون شما، ارزشش رو دارید.

---

و حالا این رو بدون…

هیچ تاریکی‌ای ابدی نیست. هیچ دردی همیشگی نیست. هیچ شبی تا آخر صبح ادامه نداره. تو الان شاید وسط گردابی، شاید فکر می‌کنی راهی نیست، شاید باور کردی که تموم شدی. ولی تموم نشدی. تو فقط خسته‌ای. تو فقط زخمی‌ای. تو فقط یه آدمی که خیلی چیزا رو تحمل کرده و دیگه طاقتش تموم شده. ولی همین که هنوز اینجایی، همین که هنوز نفس می‌کشی، همین که هنوز داری می‌خونی… یعنی یه چیز تو دلت هنوز زنده‌ست. یه جرقه. یه امید کوچیک. همون امیدی که یه روز من رو از اون جهنم بیرون کشید.

تو قوی‌تری از اون چیزی که فکر می‌کنی. تو مقاوم‌تری از اون چیزی که باورت می‌شه. تو ارزشمندتری از اون چیزی که به خودت می‌گی. گذشته‌ت رو ول کن. شکست‌هات رو ببخش. به خودت یه فرصت بده. یه فرصت دیگه. یه بار دیگه. چون یه روزی، شاید نه امروز، شاید نه فردا، ولی یه روزی می‌رسی به جایی که به عقب نگاه می‌کنی و می‌گی «خدایا، چقدر قوی شدم. چقدر جنگیدم. چقدر ارزش داشت که موندم.»

زندگی سخته، آره. ولی تو از سختی‌اش قوی‌تر می‌شی. تو از دردش می‌سازی. تو از خاکسترش بلند می‌شی. و یه روزی، تو هم دست کسی رو می‌گیری که داره غرق می‌شه، و بهش می‌گی «بمون. بجنگ. من هم اینجا بودم. من هم از این جهنم برگشتم. تو هم می‌تونی.»

تو تنها نیستی. این متن حرف دل یه نفره، ولی مال همه‌ست. مال هر کسی که یه شب، یه جایی، تو تاریکی با خودش جنگید و صبح بلند شد. مال هر کسی که هنوز وسط اون گردابه و دنبال یه دسته که بگیره. اگه تو هم این‌طوری بودی، یا الان هستی، بدون که تو فقط یه نفر نیستی تو این داستان. ما با هم بودیم، با هم جنگیدیم، و با هم زنده موندیم.

پس بلند شو. نه فردا. همین الان. یه قدم کوچیک. یه نفس عمیق. یه لبخند تلخ، ولی واقعی. تو می‌تونی. تو ارزشش رو داری. و این دنیا، بدون تو یه چیز کم داره. بمون. بجنگ. ما با هم زنده می‌مونیم.

---

و یه حرف آخر، از ته دل…

بذار برات بگم، چون شاید تو الان فکر می‌کنی هنوز یه راهی هست که تو نرفتی، یه دوره‌ای، یه کتابی، یه انجمنی، یه معجزه‌ای که فرق کنه. شاید فکر می‌کنی مشکل از توئه که هنوز پیداش نکردی. من این حس رو می‌شناسم. سال‌ها همین حس رو داشتم. ولی بذار از کسی بشنوی که خودش این راه رو تا ته رفته:

من بالای ۱۵ سال جنگیدم. ۱۵ سال. و توی این ۱۵ سال، تمام راهکارهای جهان رو امتحان کردم. هر چیزی که فکرش رو بکنی. دوره‌های مختلف مثل «مس به طلا» رو رفتم. انجمن معتادان جنسی گمنام رو رفتم. جلسه‌هاش رو نشستم، گوش دادم، قدم‌ها رو خوندم، کار کردم. داداش رضا رو گوش دادم. «راز حفره‌ها» رو خوندم. کتاب «راز کنترل شهوت» رو خوندم و بهش عمل کردم. سابلیمینال مسیج گوش دادم. هیپنوتیزم رو امتحان کردم. دوره‌ی دکتر میلاد رو رفتم. دوره‌ی سایت رهایی رو انجام دادم. دوره‌ی سایت ترک سریع رو دیدم. اپارات و یوتیوب و گوگل رو زیر و رو کردم. هر کلیپی که فکرش رو بکنی دیدم. هر مقاله‌ای که فکرش رو بکنی خوندم. هر کتابی که فکرش رو بکنی خوندم. هر روشی که فکرش رو بکنی امتحان کردم. به ریز به ریز همه‌شون عمل کردم.

پس اگه تو فکر می‌کنی یه راهی هست که من نرفتم، یه دوره‌ای هست که من ندیدم، یه کتابی هست که من نخوندم… احتمالاً نیست. من تقریباً همه‌شون رو رفتم. و بذار صادق باشم: هیچ کدوم جواب نداد. هیچ کدوم. هر بار یه مدت خوب بودم، بعد دوباره لغزش. دوباره برگشتم سر خونه‌ی اول. دوباره اون چرخه‌ی لعنتی. ۱۵ سال. ۱۵ سال شکست، ۱۵ سال درد، ۱۵ سال خودخوری.

تا اینکه یه چیز رو فهمیدم. یه چیز ساده، ولی بزرگ. فهمیدم که مشکل من «وسوسه» نبود. مشکل من «اراده» بود. من ۱۵ سال شهوترانی کرده بودم، ۱۵ سال به خودم و جسمم و روحم ظلم کرده بودم. و همین باعث شده بود که اراده‌ام نابود بشه. مثل عضله‌ای که سال‌ها بهش ورزش نرسیدی و کاملاً تحلیل رفته. اراده‌ی من مرده بود. و کسی که اراده‌اش مرده، نمی‌تونه جلوی وسوسه رو بگیره. نمی‌تونه. حتی اگه بخواد. حتی اگه هزار بار تصمیم بگیره. حتی اگه تمام کتاب‌های دنیا رو بخونه، تمام دوره‌های دنیا رو بره، تمام انجمن‌های دنیا رو شرکت کنه. چون اون عضله‌ی اراده، اون ستون اصلی، مرده. و تا وقتی اون زنده نشه، هیچ راهکاری جواب نمی‌ده. هیچ راهکاری.

و تنها راهی که جواب داد؟ تنها راهی که من رو از اون جهنم بیرون کشید و پاکم نگه داشت؟ ورزش سنگین روزانه.

آره. همین. ساده، ولی معجزه‌آسا. وقتی هر روز ورزش سنگین می‌کنی، وقتی بدنت رو به چالش می‌کشی، وقتی عرق می‌ریزی، وقتی عضلاتت می‌سوزه، وقتی نفست می‌بره… یه چیزی تو وجودت بیدار می‌شه. اراده‌ات. همون اراده‌ای که ۱۵ سال خواب بود. همون اراده‌ای که فکر می‌کردی مرده. کم‌کم، روز به روز، قوی‌تر می‌شه. مثل یه عضله که دوباره داره ساخته می‌شه. اولش سخته، اولش می‌خوای ول کنی، ولی اگه ادامه بدی، اگه تسلیم نشی، اگه هر روز بجنگی… یه روزی می‌رسی به جایی که وسوسه می‌آد، ولی تو ردش می‌کنی. راحت. بدون جنگ. بدون درد. چون اراده‌ات اون‌قدر قوی شده که دیگه وسوسه جلوش زانو می‌زنه.

من این رو با تمام وجودم تجربه کردم. این تنها راهی بود که جواب داد. این تنها راهی بود که من رو پاک نگه داشت. و الان، بعد از این همه سال، می‌تونم بگم که پاکم. نه به خاطر معجزه، نه به خاطر شانس، نه به خاطر اون دوره‌ها و کتاب‌ها و انجمن‌ها، بلکه به خاطر ورزش سنگین روزانه. به خاطر اینکه هر روز با خودم جنگیدم و هر روز قوی‌تر شدم. به خاطر اینکه تسلیم نشدم.

و یه چیز مهم رو یادت نره…

ورزش سنگین روزانه، ستون اصلیه. بدون اون، هیچی جواب نمی‌ده. ولی در کنار ورزش، تو به یه بال دیگه هم نیاز داری: کمک گرفتن از سایت مرکز نزدیکی به خدا. همون سایتی که بهت یاد می‌ده چطور به خدا نزدیک بشی، چطور با اون ارتباط بگیری، چطور ازش کمک بخوای، چطور تو لحظه‌های وسوسه بهش پناه ببری. مقالاتش رو بخون، محتواش رو دنبال کن، راهنمایی‌هاش رو بگیر. چون ورزش اراده‌ات رو می‌سازه، ولی اون سایت بهت یاد می‌ده چطور از این اراده استفاده کنی، چطور افکارت رو مدیریت کنی، چطور لغزش‌هات رو تحلیل کنی، چطور وسوسه‌ها رو بشناسی و جلوشون رو بگیری. ورزش بدنت رو قوی می‌کنه، اون سایت روحت رو.

من خودم این دو تا رو با هم ترکیب کردم. هر روز ورزش سنگین، و در کنارش، کمک گرفتن از سایت مرکز نزدیکی به خدا، خوندن مقالات، دیدن محتواها، استفاده از تجربه‌ی کسایی که این راه رو رفتن. مقالاتشون رو می‌خوندم، بهشون فکر می‌کردم، سعی می‌کردم توی زندگیم پیادشون کنم. بعضیاشون همون چیزایی رو می‌گفتن که من تو دلم می‌دونستم ولی نمی‌تونستم اجراش کنم. اون‌ها بهم کمک کردن که بفهمم چرا لغزش می‌کنم، چرا وسوسه می‌آد، چرا اراده‌ام ضعیف شده، و چطور می‌تونم این چرخه رو بشکنم.

پس تنها راه، ورزش نیست. ورزش شروعشه. ورزش پایه‌ست. ولی بعدش باید بری سراغ سایت مرکز نزدیکی به خدا، سراغ کمک گرفتن از اون سایت، سراغ استفاده از تجربه‌ی دیگران. این دو تا با هم، مثل دو بال می‌مونن. با یه بال نمی‌تونی پرواز کنی. با دو بال، آسمون مال توئه.

و یه چیز دیگه، که خیلی مهمه…

روزی که شروع کردی به ورزش و کمک گرفتن از سایت مرکز نزدیکی به خدا، یه کار دیگه هم باید بکنی: مخالفت با نفس. هر روز. بدون تعطیلی. اینو خیلی جدی بگیر، چون بدون این، اون دو تا بال هم کار نمی‌کنن.

بذار برات باز کنم. نفس، همون صدای درونیه که همیشه می‌خواد تو رو بکشه سمت چیزهایی که بهت ضرر می‌زنن. چیزهایی که به جسمت آسیب می‌زنن، به روحت آسیب می‌زنن، به زندگیت آسیب می‌زنن، و گناه دارن. نفس مثل یه اژدهاست. اولش خیلی قویه. خیلی وحشتناکه. هر چی بخواد، باید همون بشه. اگه بهش «نه» بگی، داد می‌زنه، زور می‌گه، وسوسه‌ت می‌کنه، ضعیفت می‌کنه، تا بالاخره یه بار تسلیمش بشی. و هر بار که تسلیمش بشی، اون قوی‌تر می‌شه، تو ضعیف‌تر. این چرخه‌ی همون ۱۵ سالیه که گفتم.

ولی اگه هر روز بهش «نه» بگی، اگه هر روز باهاش مخالفت کنی، اگه هر روز چیزی که می‌خواد رو بهش ندی، یه اتفاق عجیب می‌افته. اون اژدهای وحشتناک، کم‌کم کوچیک می‌شه. ضعیف می‌شه. رام می‌شه. تبدیل می‌شه به یه مار کوچیک که می‌تونی کنترلش کنی. نه یه باره، نه یه شبه، بلکه به مرور زمان. روز به روز. هفته به هفته. ماه به ماه.

من اینو خودم تجربه کردم. اولش نفس من یه اژدها بود. هر چی می‌گفت، باید انجام می‌شد. ولی وقتی شروع کردم به «نه» گفتن، وقتی شروع کردم به مخالفت روزانه، وقتی شروع کردم به مقاومت، حتی تو کوچیک‌ترین چیزها… کم‌کم اون اژدها کوچیک شد. ضعیف شد. و الان، بعد از این همه سال، تبدیل شده به یه مار کوچیک که فقط گاهی هیس می‌کشه، ولی دیگه نمی‌تونه من رو بترسونه، دیگه نمی‌تونه من رو ببره، دیگه نمی‌تونه من رو شکست بده.

پس هر روز، مخالفت کن. با چیزهایی که بهت ضرر جسمی می‌زنن. با چیزهایی که بهت ضرر روحی می‌زنن. با چیزهایی که گناه دارن. بهشون «نه» بگو. نه یه بار، نه دو بار، بلکه هر روز. و بدون که هر «نه»ی که می‌گی، یه ضربه به اون اژدهاست. هر مخالفتی که می‌کنی، یه قدم به سمت آزادیه. هر مقاومتی که می‌کنی، یه زنجیر از پاهات باز می‌شه.

و یه روزی می‌رسی به جایی که اون اژدها، اون نفس سرکش، دیگه قدرتی نداره. تبدیل شده به یه مار ضعیف که تو می‌تونی راحت کنترلش کنی. اون روز، روز آزادیه. اون روز، روز پیروزیه. اون روز، روزیه که می‌فهمی تمام اون «نه» گفتن‌ها، تمام اون مخالفت‌ها، تمام اون جنگیدن‌ها، ارزشش رو داشته.

پس سه تا بال: ورزش سنگین روزانه، کمک گرفتن از سایت مرکز نزدیکی به خدا، و مخالفت روزانه با نفس. این سه تا با هم، تو رو از هر جهنمی بیرون می‌کشن. این سه تا با هم، تو رو پاک نگه می‌دارن. این سه تا با هم، تو رو آزاد می‌کنن.

پس شروع کن. از همین امروز. یه ورزش سنگین. یه کمک گرفتن از سایت مرکز نزدیکی به خدا. یه «نه» به نفست. و بعد فردا هم. و پس‌فردا. و هر روز. بدون تعطیلی. بدون بهانه. حتی وقتی خسته‌ای، حتی وقتی حوصله نداری، حتی وقتی دلت می‌خواد ول کنی. مخصوصاً اون موقع.

---

پس اگه تو هم مثل منی، اگه تو هم سال‌هاست داری می‌جنگی و شکست می‌خوری، اگه تو هم همه‌ی اون راهکارها رو رفتی و نتیجه نگرفتی، بدون که تنها نیستی. بدون که راه هست. بدون که می‌تونی. ولی باید بدونی که این راه، راه سختیه. باید بدونی که زمان می‌بره. باید بدونی که اراده‌ات، مثل یه عضله‌ی تحلیل رفته، باید دوباره ساخته بشه. و تنها راه ساختنش، ورزش سنگین روزانه‌ست، در کنار کمک گرفتن از سایت مرکز نزدیکی به خدا و مخالفت روزانه با نفس.

شروع کن. از همین امروز. یه ورزش سنگین. یه چیز که نفست رو ببره. یه چیز که عرقت رو دربیاره. یه چیز که بدنت رو به چالش بکشه. یه «نه» به نفست. یه قدم به سمت خدا از طریق سایت مرکز نزدیکی به خدا. و بعد فردا هم انجامش بده. و پس‌فردا. و هر روز. کم‌کم می‌بینی که نه فقط بدنت، بلکه اراده‌ات هم قوی می‌شه. و اون موقع، پاکی دیگه یه آرزو نیست. یه واقعیته. یه چیزیه که هر روز زندگی می‌کنی.

تو می‌تونی. من باور دارم. چون خودم بودم. چون خودم از اون جهنم برگشتم. چون خودم با ورزش سنگین، کمک گرفتن از سایت مرکز نزدیکی به خدا، و مخالفت روزانه با نفس، اراده‌ام رو از نو ساختم و پاک شدم. و تو هم می‌تونی. فقط باید شروع کنی. فقط باید بجنگی. فقط باید یه بار دیگه، یه بار دیگه تلاش کنی. چون زندگی، ارزشش رو داره. چون تو، ارزشش رو داری.

بمون. بجنگ. ما با هم زنده می‌مونیم.

---

⚠️و یه حرف آخر به عنوان مدیر این سایت⚠️

من این کامنت رو تو تمام بخش‌های سایت گذاشتم. تو مقالات، تو بخش‌های مختلف، تو همه جا. نه برای اینکه اسپم کنم، نه برای اینکه فقط یه حرف بزنم و برم. گذاشتم چون می‌خوام بمونه. چون می‌خوام سال‌ها بعد، وقتی من نیستم، وقتی این سایت دست‌خوش تغییر می‌شه، وقتی کامنت‌های جدید میان و می‌رن، این حرف هنوز اینجا باشه. ثابت. محکم. زنده.

شاید یه نفر امروز بخونتش و ازش رد بشه. شاید یه نفر فردا بخونتش و یه کم فکر کنه. شاید یه نفر ماه‌ها بعد، تو یه شب تاریک، تو اوج ناامیدی، بیاد این سایت رو باز کنه و این حرف رو ببینه. و شاید همون یه نفر، همون یه شب، تصمیم بگیره که بمونه. تصمیم بگیره که بجنگه. تصمیم بگیره که زنده بمونه.

من نمی‌تونم همه رو نجات بدم. ولی می‌تونم این حرف رو بذارم و بذارم بمونه. تا شاید یه روزی، یه جایی، یه نفر، نجات پیدا کنه. و اگه اون یه نفر نجات پیدا کنه، تمام این کار، تمام این نوشتن، تمام این موندگاری، ارزشش رو داشته.

پس این حرف اینجا می‌مونه. برای تو. برای اون کسی که هنوز نیومده. برای هر کسی که یه روزی، تو یه شب تاریک، این سایت رو باز می‌کنه و دنبال یه چراغ می‌گرده.

بمون. بجنگ. ما با هم زنده می‌مونیم.

سلام
خدا قوت
ببخشید می خواستم سایتتون رو بفرستم برای یکی از دوستام، اما مثل اینکه سایت مشکل داره و باز نمی شه.
باید چیکار کنم؟

منظورم همون قسمت به که به شخص یاد میدید چطور پاک بشه.

سلام من اسمم توی لیست اعلام پاکی نیست 

میخوام ثبت کنم میگ قبلا اسمتون ثبت شده

سلام

سایت مهندس طلبه 

سایت مهندس طلبه 

سایت مهندس طلبه

سایت مهندس طلبه 

دوره ترک گناه داره.

رایگان هم هست.

ناشکری بود که استفاده کنم و نتیجه بگیرم ولی به شما نگم. 

التماس دعا

بچه ها سلام من بعد از ۲۳۳۹ روز توبه ام شکست دارم دیوونه میشم اصلا حالم دست خودم نیست نمیدونم باید چیکار کنم 

اما من لذت ۶ ماه پاکی چشمم رو چشیدم من نمیخوام تسلیم بشم من میخوام ادامه بدم 

هرکاری که اینجا میگید یا گفتید رو انجام دادم ورزش حرفه ای کار میکنم روزی ۲ ساعت تمرین دارم ترم تابستونی برداشتم که سرم شلوغ بشه کتاب غیر درسی و متفرقه میکنم توی کارای خونه کمک میکنم قرآن میخونم و حفظ می‌کنم(البته توفیق حفظ کردن مدت هاست ازم گرفته شده درحال تثبیت و مرورم سالها که احساس میکنم بی ربط از این گناه نیست این توفیق از من گرفته شده🥲) سه لیست فیلم و سریال حال خوب کن دارم که صحنه نامناسب نداره برای وقتایی که سرم خلوته که ببینم و بیکار نباشم 

این که بخوام دوباره این همه تلاش رو صفر کنم و برم مرحله ی اعلام پاکی برام سخته انگار هیچی به هیچی شده ولی اگر اینجایی که هستم هم بمونم انگار دارم به خودم میگم عب نداره اینکارو کردی و جدی نمیگیرمش مسئله رو 

بهم راهکار بدید من اگر ۶ ماه چیزی ندیدم اگر چند ماه (تا زمانی که دوباره از دستش دادم) تونستم ذهنم رو کنترل کنم پس بازم میتونم مگه نه؟ خدا هم مارو میبخشه حتی با اینکه شاید ۱۰سال درگیر بوده باشیم؟ من میخوام زندگی قشنگ باشه و این موضوع زندگی رو برام سیاه و تاریک کرده بود کمی توی این مدت از تاریکی اومده بودم بیرون اما طبق عادت دوباره رفتم تو تاریکی من سریع اومدم بیرون اما زندگی رنگش کدر شد برام 💔 

یعنی میتونم دنیای قشنگ بدون تاریکی رو ببینم؟

به جنگجوری درون

داش می خوام یه حرفایی بهت می زنم که به خودت برنمی گرده...
یک کلمه بگم...همش تقصیر تو نیست، به اندازه ای که تقصیر تو هستش گردن بگیر و خودت رو ملامت کن....
داداش تقصیر تو نیست همه چیز.....

اسیب هایی که به روحت وارد شده و و وارد کردند ،مثل بگدی می مونه که می خوره توی صورت انسانی که سعی داره از چاهی بالا بیاد،میرسه به لبه،ولی یه لگد....

تقویت اراده؟؟من می فهمم و می دونم که وقتی یکی میگه دست خودم نیست منظورش چیه...

باید عزت نفست رو افزایش بدی...

خودت رو چیزی ورای کسی که تا الان بودی و کارایی که کردی ببینی...این یعنی افزایش عزت نفس

ایا توی ایندت چیزی داری که اونقد برات مهم باشه که حاضر باشی بخاطرش دست بکشی از گناه؟؟...بسازش...این یعنی اشتیاق..

خدا تورو بخشیده....خودت چی؟؟خودت رو بخشیدی؟؟...خودت رو ببخش...

یادت باشه هیچ انسانی بیهوده وارد هیچ مبارزه ای نمیشه....

جنگجوی درون

سلام سالار

بابا تو که جنگجوی درونی، دیگه کارت همینه، تخصصته، همه چی از همون فکر اول شروع میشه، اگه همون لحظه اول با پناه بردن به خدا و ذکر و خودآگاهی و تکنیک های دیگه در جا از بین ببریم و تبدیلش کنیم به ارتعاش الهی و خوب، همیشه پاک میمونیم

برای خودت یه لیست از تکنیک‌های در لحظه پاک کردن فکرها و احساسات ناپاک تهیه کن

حتما حتما بهش پایبند باش

اگر کار از این مرحله گذشت برو سراغ فهرست تکنیک‌های اضطراری مثل دوش آب خنک، بیرون زده از خلوت، ورزش ، نماز و ...

امیدوار باش همیشه، ما همه عین هم بودیم، تا یه مدت اعتیاد اذیت میکنه، بعدش عادی میشه

یادت باشه تو جنگجوی درون هستی💪💪💪👊👊👊👊

یا طاهر

سلام 

توروخدا کمکم کنید امروز پنج بار خودارضایی کردم این پورن لعنتی و این پورن استار ها از ذهنم بیرون نمیره توروخدا راهکار بدید بزارمشون کنار چکار کنم دیگه خسته شدم دلم مرگ میخواد 

دیگه از خ.ا خسته شدم نمی‌خوام انجامش بدم توروخدا کمکم کنید این پورن لعنتی هم از تلگرام میبینم و سایت ها لعنتی بدجوری منو معتاد کرده روزی ده بار میبینم 

سلام 

خیلی داغونم هنوز این عادت لعنتی با منه توروخدا بگید چطور پورن رو ترک کنم پورن زندگیمو نابود کرده خدا لعنت کنه این بازیگران پورن رو لعنتیا همش رابطه هاشون و بدنشون میاد تو ذهنم و منو به خ.ا میکشونه چطور پورن رو ترک کنم اصلا اراده ندارم کمکم کنید 

نه.....نمیتونم😔 دیگه واقعا نمیتونم، نتونستم از پس امروز بر بیام از پس فردا هم نمیتونم بر بیام، دیگه نمیخوام خدا رو شرمنده کنم نه دیگه دلم نمیاد😔😔

ای کاش همون اول این کار رو شروع نمیکردم، و هزار تا ای کاش دیگه..😔 با خودم هر روز میگم چرا.. چرا من...؟

 فقط یه ذره امید مونده اونم برای قبولی دانشگاهمه که اگه این جنگ لعنتی نمیشد الان قبول شده بودم و اگه قبول شده بودم کلی برنامه دیگه واسه ی زندیگم داشتم و دیگه سراغ اون کار وقت نمیکردم برم ولی هعیی... از اینم شانس نیاوردم 🤧😔 هیچ وقت.. فراموش نمیکنم ای خدا من اگه یه موقع از این دنیا رفتم.. من اماده ام تاوان پس بدم تاوان پس بدم تاوان این دل شکستن ها رو نا امید کردنات...

سلام به ادمین های عزیز 

چرا بخش مصاحبه فعال نیست ؟

سلام به همگی خسته نباشین. دوباره بعد از ۱ ماه پاکی توبه رو شکستم ای خدااا چرا واقعا😔، از یه طرفی وسواس هم داشتم از طرفه دیگه کنکور هم دارم ولی بازم این کار رو انجام دادم .....😔 امیدوارم خدا هیچ وقت منو بابت این کارام نبخشه چون دیگه از این چرخه توبه و گناه وهمچنین شرمنده کردن خدا خسته شدم....

خیلی حالم بده ، دیگع کلا بریدم از این وضع...  یه لحظه غفلت باعث شد همه چیز به هم  بریزه  فقط یه لحظه ی لعنتی😔 دیگه نمیدونم چیکار کنم دلم میخواد چشمام رو ببندم تا ۱۰ سال بلند نشم دلم میخواد فقط بگذره این زمان‌‌.... چون مادامی یه ثانیهش رو سپری میکنیم فقط درد رو تجربه میکنیم ، درد موندن تو این باتلاق، باتلاقی که ۸ سال گرفتارشیم.....😔😔😔

سلام به همگی 

من حدود دو ماهه با یه سایت آشنا شدم که برای مبارزه با نفس و ترک خود ارضایی خیلی بهم کمک کرده.

حدود ده سال که گرفتار این گناه شدم. اول که این سایت رو دیدم فک کردم کلاهبرداریه یا الکیه. ولی با خودم گفتم حالا ده روزی باهاشون میرم جلو ببینم چی میشه.

الان دو ماهه که گذشته اوضاعم خیلی بهتر شده. برای ورزش کردن و مطالعه انگیزه پیدا کردم. نماز صبحام کمتر قضا میشن و ...

اگر خواستید داخل گوگل بزنید سایت مهندس طلبه وبعد از داخل سایت دوره ترک گناه رو انتخاب کنید. دوره رایگانی هست با امکانات فوق العاده.

ان‌شاءالله که به همه تون کمم کنه. 

سایت زیر نظر یه روحانیه.

کلا اگر مشکل خودارضایی هم ندارید برای کسب عادتهای خوب مثل نماز شب، نماز اول وقت و هر عادت خوب دیگه ای می تونید استفاده کنید.

چند روزی دنبال کنید ضرری نداره نهایتا روزی ربع ساعت وقتتون رو می گیره. 

ممنونم از هر دو برادر عزیز که برام پیام گذاشتن و امید دادن🙏

خدا کنه ثابت قدم بمونم خسته شدم از این چرخه لعنتیه توبه و شکست

شکسته بال

سلام

چی تموم شد؟؟

این یه مسیره

یه فراینده

همه لغزش دارن

کم کم همه نقطه ضعف هامون رو پوشش می‌بندیم و پاک میمونیم

لغزش کردم و تمام همه چی تموم شد😭

زبونم بند اومده هیچی نمیتونم بگم هیچییی

سلام من با سایت شما۱۸ ۱۹ روز بود که پاک بودم و اعلام پاکی کرده بودم ولی امروز فیلترشکن زده بودم یهو یه تبلیغ دیدم که صحنه بوسیدن بود
همون لحظه تحریک شدم شدید با اینکه قبلا هم فیلترشکن میزدم تو تبلیغش این چیزا میومد ولی رد میکردم توجه نمیکردم ولیییییی نمیدونم چرا اینبار انقد روم تاثیر گذاشت اصلا مغزم قفل بود که اینکار اشتباهه هیچکدوم از تعهداتی که قبلا داده بودم یادآوری نمیکرد که یادم بیاره رفتم و فیلترشکن زدم تو کانالا چنتا فیلم زدم دانلود کردم
تااخر نگاه نمیکردم همنیجوری فقط میخواستم ببینم باخودم میگفتم من تاهیچ کاری نکنم توبم نمیشکنه نگاه کردم یه مقدار احساس برانگیختی داشتم ولی بازم دست به کار خودارضایی نزدم فقط فیلم دیدم بعدش اومدم بیرون الان نمیدونم پاکیم شکست خورده یا نه لغزش کردم؟
از اول باید شروع کنم؟
باید برم دوباره غسل جنابت کنم؟؟

درود و سلام خدمت شما  با این سایت تقریبا هشت سال پیش چندین بار ترک‌ کردم   یه بار ۲۱ یه بار ۴۰ یه بار ۹۰ و اخرین رکوردم ۱۵۰ روز بود که بعد از اون لغزش متاسفانه کلا بیخیال این موضوع شدم   توی این هشت سال دوره ای نبوده که شرکت نکرده باشم و اموزشی نیست ندیده باشم   حتی پیش دکتر روانپزشک هم رفتم قرص برام تجویز شده ولی بازم به ترک کامل نرسیدم فقط کمی کمتر شد  الان با اعتیاد ۱۳ ساله م باید چکار کنم از کجا شروع کنم؟

سلام خسته نباشین بازم ممنون بابت کمکتون، 

ولی الان واقعا ذهنم نمیدونم چش شده انگار نشخوار ذهنی گرفتم و دوباره رفتم سراغ اون فیلما  ولی سریع ازش بیرون زدم الان خیلی حالم گرفته شد واقعا نمیخوام اون کارو کنم ولی انگار همونطور که گفتین ذهنم دنبال یه راه فرار از این بدبختی که رو سرم اومده هعیی..... و انگار کنترلش از دستم خارج شده از یه طرفی وسواس از طرف دیگه نگرانی درباره  امتحانا از...یه طرف دیگه (حسرت) از اینکه ای کاش اولش ۷ سال قبل این کار رو نمیکردم اگه واقعا نمیکردم الان یه ادم دیگه بودم😔، هر روز تو خونه ام جای ندارم و.. نمیدونم واقعا نمیدونم چی بگم فقط دلم میخواد بگذره بره . ای کاش سرنوشت من اینجوری نمیشد حتی نمیتونم اینو گردن یکی دیگه بندازم چون خودم این سرنوشت رو برای خودم رقم زدم  ولی اون موقع نمیدونستم این گناه... فقط اینو میخوام این دنیام اگه زندگیم خراب شد  حداقل اخرتم خوب باشه چون از خیلی ارزو هام موندم دلم میخولست یه فوتبالیست حرفه ای بشم ولی الان چالشون کردم چون دیگه بعید میدونم بشه و از این همه ارزویی که داشتم رسیدم به اینجا که فقط این بدختی تموم شه حداقلش اینجوری نمونه همین...😔😔

‌سلام خسته نباشین ممنون بابت دلداریتون، اره دست میگین استرس،کنکور، تنهایی ریشه های الف هرزن ولی واقعا الان کاری از دستم برنمیاد حتی درسام رو هم به زور دارم ادامه میدم اگه کنکور داده بودم این اتفاقا بعید بوده بیفته ولی.... لعنت به این شانسم، حتی دیگه تمایلی هم به ازدواج ندارم و دلم میخواد یه شغلی قبول بشم یه خونه بگیرم و یه زندگی اروم داشته باشم اگه فرهنگیان قبول بشم به این ارزوم میرسم ولی با این اوضاع، هعی...😔  تا الان تو این ۷ سال هزار بار به خودم گفتم این کارو نمیکنم ولی این زمین خوردنا و بلندشدنا تا کی؟...😔😔💔

از یه طرفی این وسواس هم داره اذیتم میکنه و این حس کثیفی داره عذابم میده لطفا بگین برای این  وسواس چیکار کنم که حداقل این مشکل رو نداشته باشم؟

سلام 

دوست من حالم خیلی خرابه 

یه صدای میگه بروفیلم نگاه کن.😔😔

سلام به همگی خسته نباشین بنده بعد از سه ماه ترک دوباره رفتم سراغ این فیلما و دیگه واقعا نمیدونم چی بگم بنده پشت کنکورم و همچنین امتحان نهایی باید بدم هدفم فرهنگیان و الان دوباره برگشتم سراغ خ.ا همش با خودم میگم که ای کاش تعویق نمیخورد ای کاش جنگ نمیشد  چون همین تعویق باعث شد من انگیزم رو از همه چیز از دست بدم الانم تو این حال روزم، توی ترک بودم با خودم میگفتم دیگه تمومه من این کارو نمیکنم ولی‌.... نشد بازم نشد ای خدا.. دیگه چیکار چون تو این ۷ سال دیگه کاری نمونده که نکرده باشم دیگه بریدم امید وارم بازم خدا منو ببخشه و تو امتحانا کنارم باشه چون واقعا احساس تنهایی میکنم الان😔

+یه سوال دیگه هم داشتم که ایا خود ارضای به وسواس ربط داره چون بنده واقعا وسواس شدم از لحاظ تمیزی و....  اینم یه مشکل دیگه که واقعا انگار تاوان کارم دارم پس میدم هعیییی💔😔😔

به مطهر

بیا بغلِ داداش :) با تمام وجودم درکت میکنم...

اینکه با خودت فکر کنی که از همه فاصله گرفتی و روز به روز داره حالت بد و بدتر میشه و حتی چند بار در روز ....... :) همه اش رو با همه وجودم درک کردم‌‌‌...

اینکه میگی احساس مال آدم هاست ، نه مال حیوانات...اینم درک کردم...من خودمو یه حیوون میدیدم :)

اینکه با خودت فکر کنی یه موجود بی ارزش و نجس و کثیفی که فقط داره مثل یه حیوون زندگی میکنه و شهوت رو ارضا میکنه ، اینم درک کردم...

اینکه وقتی گر میگیری و نمیتونی تحمل کنی و میری فیلم های .‌... نگاه میکنی و...... :) و بعدش هیچ احساسی نداری رو درک میکنم...اینکه بعد از ارضا شدن با خودت بگی دارم چه غلطی میکنم‌؟ درک میکنم...

اینکه زیر فشار روانی باشی ، صحنه های فیلم همش بیاد توی ذهنت ، آدم هایی که بدون احساس ، دقیقا مثل حیوون باهم رفتار میکنن... و به این فکر کنی که منم شبیه اونام چون رفتم سراغ اونا...نیومدم پیش آدما ، پس منم مثل اونا حیوونم...

درک میکنم🙂

اگه هرجایی راجع به این احساس اشتباه نوشتم ، بهم بگو... اگه دوست داشتی جواب بده یه کم صحبت کنیم باهم

اگر هم دوست نداشتی که هیچی... فقط بیا بغلِ داداش ، یه کم چشمات رو ببند آروم نفس بکش ، یه کوچولو اینجا آروم شو و بعد برو...عیبی نداره🙂❤️‍🩹🌱

سلام به همه شما عزیزان🌱

بالاخره بعد از یک دوری طولانی، دوباره برگشتیم...

این مدت به خاطر شرایطی که برای کشور پیش اومد و اختلالات گسترده اینترنت سایت برای خیلی از ماها در دسترس نبود و امکان فعالیت و پاسخگویی مثل قبل فراهم نبود متأسفانه

از امروز فعالیت سایت دوباره از سر گرفته میشه و خوشحالم که دوباره می‌تونیم کنار هم باشیم ...

تو این روزها همه‌مون لحظات سخت و نگرانی‌های زیادی رو پشت سر گذاشتیم و داغ کلی عزیز موند رو دلامون🖤 

امیدوارم از این به بعد سهم مردم عزیز کشورمون آرامش، امنیت و روزهای بهتر باشه که واقعا لایقشن☀️

ممنونم که با وجود این دوری، همچنان همراهمونین و فراموشمون نکردین

حضور و همراهیتون برای ما خیلی ارزشمنده 🌷

خوش اومدین...

دوباره کنار هم ادامه می‌دیم به امید ساختن روزهای قشنگتر✨

سلام به همه دوستان خسته نباشید میگم به‌ همه امید وارم حاله همتون خوب باشه💛

خب بگذریم  ....بنده یه چند تا سوال در مورد رابطه ی ج.ن.سی یا همون( زنا )داشتم که دوستم گفته بود مشکلی نیست و اینا، اینا همشون حرفن و... ؛ اول اینکه دختر و پسر حتی راضی باشن هم حرامه؟ و دوم اینکه میگن برکت خونه رو ازبین میبره یا بدشانسی میاره؟ یا خدا نکنه تاثیر  رو خانواده میزاره ایا درسته چون به نظر خودم واقعا نباید همچین چیزی واقعی باشه چون (عملا بی خبر از والدین انجام میدن)  نباید عواقبش رو سر والدین که بی تقصیره اوار بشه از جمله خواهر و برادراش

ممون میشم پاسخ بدین.....💚💚

سلام دوستان.خوبید انشاالله من اخرین بازماندم نمیدونم یادتون میاد یا نه اما زیاد فعال بودم.نیم ساعت پیش داشتم سرچ میزدم اسم سایت رو یادم نمیومد😂 و بلاخره یادم اومد و گفتم یه عرض ادبی کنم.حدود 2 سال و خورده ای پاکم. البته بگم یاد سرکار منتظر افتادم بعد یاد سایت😂  واقعا شخصیت بزرگوار و خیلی درجه یک. خلاصه نمیدونم کیا هستن یا نه اما قدیمیا رو یادمه مثل یا رب المذنبین و یا تعلبنح و خاک و نکو .

سلام

انقدر توی لجن دارم فرو میرم که چیزی از واژه (من) واسم نمونده 

وقتی بگم (من) یعنی اختیاری دارم 

اما الان هیچ اختیاری در برابر شهوتم ندارم و کاملا شدم فرمان بردار

خوشحال بودم مامانم رفته حج منم قرار بود پابه پاش دلمو بفرستم به همراهش اما الان بیشتر از همه متنفرم که ساعت ها باید توی خونه تنها بمونم!

متنفرم از اینی که شدم اینکه هر بار توبه میکنم قبلا حداقل فاصله داشت توبه شکستنم اما الان

دیگه حتی گریمم نمیاد😅 اخه میدونی این احساسات مال انسان هاست نه مال حیوانات!

دیگه حتی منی وجود نداره که بخوام باهاش حرف بزنم و متقاعدش کنم!

متنفرم از این روزهام..

از اینکه درجواب اینکه چرا زیر چشمات گود رفته کلی بهونه بیارم...

شرمندم از همه،شرمندم از خدایی که ادعای بندگیش رو داشتم ،از امام زمانی که طالب نگاهش بودم و امام حسین،که کمتر از ۴۰ رو دیگه محرمش شروع میشه😅

چطوری باید توی چشماش نگاه کنم؟من پارسال به حضرت رقیه قول شرف داده بودم😅

راستی حواسم نبود دیگه منی وجود نداره...

دعا کنید نه برای من،برای اینکه مامانم جلوی حضرت محمد بیشتر خجالت زده نشه...

به جنگجوی درون :)

سلام...یه ذره آروم باش ، چند تا نفس عمیق بکش ، بدنت رو یه کم شل کن ، دندونات رو روی همدیگه فشار نده ، دهنت رو احساس کن ببین توش بزاق داره خیسه...یه کوچولو آروم باش بعد اینو بخون🙂

اینایی که اینجا مینویسم اول برای خودمه ، بعد برای تو و بقیه...

قبل از هرچیزی ، ساعت ارسال پیام هات چرا انقد دیر وقته؟ 

۱۲ شب ، ۱ شب ۲ شب...

چرا بیداری؟ تو باید ۱۰ نه ۱۱ نه دیگه ۱۲ شب خواب باشی...خب معلومه هرکی اون تایم شب بیدار باشه دهنش با فکراش سرویس میشه ، من خودم عین تو بودم... تا دیر وقت بیدار بودن اذیتت میکنه عزیزم ، فکر های بیخود میاد تو ذهنت میشینی پورن نگاه میکنی و..‌ و... و.‌.

شاید بگی خب خوابم نمیبره مجبورم بیدار باشم...باشه ، بیدار باش ولی گوشی رو بذار کنار ، اگه سجاده داری سجاده رو باز کن ،جانماز داری جانماز باز کن ، مهر خالی داری مهر بذار ، حوصله اونم نداشتی فقط رو به قبله بشین سعی کن ۱۰ دقیقه با خدای مهربون حرف بزنی

شاید بگی خب نمیشنوه صدای منو ، اینهمه زور زدم ، اینهمه دعا کردم ، اینهمه ضجه زدم..نشنید ، اگه شنیده بود که الان اوضاعم این نبود ، اینهمه زجر نمیکشیدم ، اینهمه بدبختی نداشتم و... و... و...

باشه نشنید... خودت صدای خودت رو شنیدی؟🙂 هوم؟ صدای قلبت رو شنیدی؟ اون صدایی که بهت از درون میگه چی درسته و چی غلطه...شنیدی؟ آره یا نه؟ :)

منم مثل تو خیلی مقاومت میکردم ، خیلی برای همه چی زور میزدم ، خودمو پاره میکردم که شرایط همیشه تحت کنترلم باشه ، همه چی خوب باشه و... و... و... ولی ماجرا از جایی عوض شد که کنار وایستادم🙃...بذار بیاد و بره...چرا میخوای بجنگی با همه چی؟ اوکی حق با تو ، وسواس فکری داری... حالا چرا باهاش میجنگی؟ چرا یه بار واینمیستی کنار از دور نگاه کنی ببینی اصلا چیه؟ ببینی چی میخواد بهت یاد بده؟ اصلا چرا اومده؟ و...

هیچ چیزی در زندگی من و تو نیست ، مگر اینکه میخواد تورو رشد بده ، که به من و تو بگه یه چیزی در درون من و تو هست که نیاز به پاکسازی داره.‌..

خودارضایی؟ آره نمود بیرونی یه چیزیه...شاید خشم نسبت به خودم یا بقیه...شاید سرزنش و سرکوفتی که خودم به خودم میزنم...شاید پر توقع بودن خودم نسبت به خودم ، شاید توجه نکردن به اون کوچولویی که توی منه و نیاز به توجه من داره :)

این که اینهمه حالت بده ، واسه اینه که اول داری با خودت میجنگی و دوم به صدای درونت اصلا گوش نمیدی...

راجع به دارو ها...من خودم ۴ تا قرص صبح میخورم ، یکی ظهر ، یکی غروب ، ۵ تا هم شب ، بماند که بعضیاشون رو دو تا میخورم...

بله میل جنسی من کم شده ، خیلی هم کم شده ، ولی به امام حسین این چند وقته واقعا آروم بودم ، این مدت واقعا تازه بعد از ۱۲ سال فهمیدم زندگی چیه ، تازه دیدم مغزم چقد میتونه آروم باشه ، بهتر کار کنه ، از فرکانس های پایین کم کم بیام بالا تر از شهوت برسم به ترس ، از ترس به اعتماد ، از اعتماد به دوست داشتن و.. و.. و...

قبل این با کوچیکترین چیزی من اذیت میشدم ، ولی الان خیلی حالم خوبه ، آرامش دارم ، حالا بگو ترشح تستوسترون کم باشه‌...ترجیح میدم یه انسان با آرامش و با تستوسترون کم باشم تا یه دیوونه‌ی بی قرار و شهوت ران با تستوسترون بالا...

اگه واقعا میری پیش روانپزشک بهش بگو که مشکل اصلیت خودارضاییه... مشخصه تو متن پیام هات...ریشه ای ترین مشکل همین خودارضاییه...

ببین من ۳ سال پیش یه روانپزشک میرفتم ، دارو برای بیقراری میداد ، برای فکر و خیال میداد ، برای بدن درد میداد ، برای بهتر شدن خُلقم میداد ولی اینا هیچ کدوم ریشه نبودن... ریشه خودارضایی و پورن بود...دکترم رو عوض کردم دارو هامو عوض کرد الان خیلی آرومم :)

برادر ، من تو رابطه بودم با دختری که دوستش داشتم و دارم...این کار منو به جایی رسوند که چشمام رو باز کردم دیدم خیانت کردم ، البته من نه ، اون من نبودم...دست دستِ من نبود ، چشم چشم ِ من نبود ، چشم باز کردم همه چی رفته بود هوا... چرا؟ چون شهوت گرفته بود تو دستش همه چی رو... الانم منو ترک کرده و نیست :)

اما یه جمله...من قبل از اینکه به اون خیانت کنم ، به خودم خیانت کرده بودم ، تو درون خودم...دارم سعی میکنم بهتر بشم

چیزی در بیرون اتفاق نمیوفته ، مگر اینکه قبلش در درون من اون اتفاق رخ داده و بعدش من تو زندگیم دیدمش :)

برات آرامش و عشق میخوام🙃

سلام جواب پیام های خصوصی به کجا فرستاده میشه ؟

همش منو آزار میده بهم استرس میده موندم چه کنم 

سلام 

به آبجی منتظر 

آبجی من دوشنبه گذاشتم خ.ا رو کنار الان حدود چهار روزه که پاکم ولی خو لامصب گیر داده روی روز جمعه چکار کنم بنظرتون همش حالم بده 

سلام 

به آبجی منتظر 

والا من همون دوشنبه گذاشتمش کنار ولی لعنتی اذیتم می‌کنه همش میگه اگه جمعه نزاری کنار اون قومیته زنت میشه و تو همش با اون قومیته آشنا میشی شانس گوه من من سه بار تو روز دوشنبه خ.ا رو گذاشتم کنار هر سه بار با اون قومیته آشنا شدم و هی انگار ذهنم باور کرده که روز رهایی از خ.ا اگه دوشنبه باشه مساویست با آشنایی و ازدواج با اون قومیته ببین داره منو داغون می‌کنه الان داروهام هم میخورم رفتم روانپزشک ولی خب مشکل اینجاست که فکرم اذیتم می‌کنه و این لعنتی گیر داده به جمعه الان هم من موندم چه کنم بنظرت همین پاکیو ادامه بدم یا به حرفش گوش کنم تا دهنشو ببنده مثلا همش میگه اگه جمعه بزاری کنار اتفاقات خوبی میوفته

چرا اینقدر این سایت خلوت شده؟

سلام خوبید 

توروخدا یکی جواب پیام طولانی منو بده چکار میکنید اینجا توروخدا کمکم کنید آبجی منتظر می‌دونم ازم ناامید شدی ولی داداش بی پناه و خدازدتو رها نکن بخون پیام طولانیمو کمکم کن

سلام 

جوون 24 ساله ایم که بیشتر از 11 ساله درگیر خ. ا الان هم روزم ولی نمیتونم کنترل کنم خودم رو

سال های زیادی روزه میگرفتم و هی خرابش میکردم

خسته شدم هی وسوسه میاد سراغم 

منم زندگی خوب میخوام ی زندگی بدون خ. ا ی زندگی با آرامش ک بتونم با خدا ارتباط بگیرم 

من هر روز این کار رو تکرار میکردم ولی الان چار روزه ک پاکم میخوام ادامه بدم ولی وسوسه زیاد میاد سمتم 

چیکار کنم؟ 

سلام 

به آبجی منتظر 

آبجی میشه لطفا توروخدا پیام منو ۱  اسفند ۱۴۰۴ ساعت ۱:۵۴ رو بخونی جوابم بدی بخدا حالم خرابه توروخدا جواب بده😭😭😭😭😭😭😭😭😭😭😭😭😭😭😭😭😭😭😭😭😭😭😭😭😭😭😭😭😭😭😭😭😭😭😭😭😭😭😭😭

سلام خوبید 

به آبجی منتظر 

میشه لطفا جواب بدی جواب اون متن طولانی رو من واقعا دارم دیوانه میشم توروخدا بگو چه کنم

سلام 

به آبجی منتظر 

آبجی توروخدا جواب این دوتا متن طولانی که نوشتم رو بدید واقعا فکرم خیلی درگیره دارم داغون میشم توروخدا جواب بده التماست میکنم کمکم کن بنظرت چکار کنم😭