چله ترک تصاویر مستهجن

سلام 

روز هجدهم پاکی 

باورم نمیشه تا الان پاک موندم 🥺🥺

حال روحیم خوب نیست نمی دونم به خاطر پاییزه یا چی  هفته بعد هم آزمون وکالت دارم

برام دعا کنید لطفا 🥲♥️

سلام 

روز شانزدهم پاکی

سلام 

روز پانزدهم پاکی 

سلام

روز چهاردهم پاکی الحمدلله 

خیلی ممنون از ادمین های عزیز آزادی از بند و خادم توابین 💙🙏🏻 

کاش اون صحنه های جهنمی ای که تو ذهنم ثبت شدن هم از بین برن 🤧😫

سلام 

روز سیزدهم پاکی 

Bullet proof

سلاااااامممممممممم سلطااااااااننننننننننننن

چون همدیگه رو نمیشناسیم اینو بهت میگم- من یه زمانی تا چیزای مستهجن نگاه نمیکردم خوابم نمیبرد و بیدار هم که میشدم باز نگاه میکردم- حالا اصلا فکرم هم سمتش نمیره !!!!!!!!! خودم هم امروز متوجه شدم و شاخ درآوردم!!! - نمیگم تلاش نمیخواد ولی شدنی هست و تو و همه داداشام که دارن برای پاکی کار میکنن میتونن- از ته دل دعا میکنم پاااااااک باشیییییییی تا ابددددددددددددددددددددددد

سلام 

روز دوازدهم پاکی 

دعا کنید نلغزم...

سلام 

روز یازدهم پاکی 

التماس دعا از همگی ♡

خدا جونم سلام به روی ماهت ♥️

و خدا هر آن چه بر ما گذشت جبران خواهد کرد 🌱

شک نکن 🪷

خدایا ببخش که اینقدر ضعیفم 😭

بابت همه چی شکرت بهترینمممم🧡

الحمدالله روز ۶۴ پاکی 🍃

سلام 

روز نهم پاکی 

خدا خیرتون بده 🤲🏻💚

امیدوارم منم به روزهای پاکی زیاد برسم 🥲

سلااااااامممممممممم بر وحید کریمی و آزادی از بند و بولت پروف و همه رفقااااااااااااااااا

شخصا بعد از این مدت یه حرف دارم- هیچ دارایی و ثروتی مثل پاکی و خلوص و معصومیت و بکر بودن نیست و اصلا با هیچی نه میشه مقایسه ش کرد نه عوضش

دمتون گرررررررررمممممممممممممممممم

سلام رفقا مرکز نزدیکی به خدا، فقط یه سایت نیست؛ یه خونه‌ست برای دل‌هایی که تصمیم گرفتن دیگه تنها نمونن. جایی که آدم‌ها با اسم‌های ساده و دل‌های زخمی کنار هم جمع می‌شن تا یه روزِ دیگه رو پاک بمونن. اینجا کسی با عدد و رکورد سنجیده نمی‌شه؛ همه با هم یه تیمیم، از اونی که روز اولشه تا اونی که سال‌هاست داره راه می‌ره.

اینجا آدم فقط ترک نمی‌کنه؛ از هر لحاظ پیشرفت می‌کنه. تو پاکی جلو می‌ره، تو آرامش، تو باور به خودش، تو رابطه‌ش با خدا، تو مهربون شدن با خودش و دیگران. یاد می‌گیره با نفسش بجنگه و از جنگیدن نترسه، یاد می‌گیره شکست بخوره و باز بلند شه، یاد می‌گیره به جای مقایسه، به راه خودش نگاه کنه. هر روزی که اینجا می‌مونه، یه پله بالاتر می‌ره؛ نه فقط تو پاکی، تو همه‌چی. کم‌کم می‌بینه همون آدمی که فکر می‌کرد هیچ‌کاری ازش برنمیاد، شده کسی که به بقیه هم امید می‌ده، شده کسی که بقیه بهش تکیه می‌کنن. این پیشرفت، تو هیچ کتابی نوشته نشده؛ تو دل خودته.

مرکز یعنی این حس که تو تلاش‌هات تنها نیستی، یکی هست که هوات رو داره و دستت رو می‌گیره. اینجا آدم‌ها با هم بزرگ می‌شن، با هم می‌سازن، با هم می‌مونن. زنده باد این خونه و اتحاد دل‌هاش. 🌹🤲

سلام 

روز هشتم پاکی 

سلام بر رفقا

خدا رو شکر  روز 65پاکی

هر کدام از ما یه سری داشته و سرمایه در زندگی داریم ،مثلا یکی رفته دانشگاه خوب،یکی خانواده خیلی خوب داره،یکی بابای پولدار داره،یکی نعمت خوشتیپی داره،یکی باهوشه....

هر چی هستیم ،هر جا هستیم ،اگر به پاکی رسیدیم از این سرمایه ها و نعمت ها میتونیم لذت ببریم،اگر به پاکی نرسیم هیچ کدوم از اینا بدرد ما نمیخوره و هیچ لذتی از زندگی نمیبره

پس مهمترین سرمایه ما پاکی هست،اصل سرمایه و نعمت این روزهای ما همین واکی هست،با چنگ و دندون این سرمایه رو حفظ کنید،پاکی مفتی بدست نمیاد ،با عادات قبلی نمیشه ،باید عادات جیدید و جایگزین کنیم،مثلا به جای اینستا و یوتیوب  گردی باید حتما یه برنامه جدی دیگه،مثل کتاب خوندن یا یه برنامه آموزش مثلا زبانی رو دنبال کنیم، 

باید برای حفظ این سرمایه بزرگ که خدا بهمون داده تلاش کنیم،

ما بیماریم و نماز اول وقت،زیارت عاشورا و کنترل ذهن  داروی هر روزه ما هست فراموش نشه

سلام 

روز هفتم پاکی 

از خدا ممنونم که با این سایت آشنا شدم ♥️

سلام 

روز ششم پاکی 

به دعاهاتون نیاز دارم🥺🙏🏻

سلام 

روز پنجم پاکی الحمدلله 

سلام 

روز چهارم پاکی 

ممنونم برادر خدا خیرتون بده 🙏🏻💚

سلام 

روز سوم پاکی 

میشه شما برام دعا کنید ظاهرا خدا با من اوکی نیست 

سلام 

روز دوم‌ پاکی

سلام 

روز اول پاکی 

امشب حالم گرفته شد… برای اوضاع جوونامون، برای رفقامون تو اینجا. به یاد گذشته‌ی جهنمی خودم می‌افتم، حالم خراب می‌شه. عجب جهنمی بود؛ قابل توصیف نیست. یک چرخه‌ی بی‌نهایت از شکست و درد، بعد از اون چیزی که استخون آدم رو ذوب می‌کرد. بی‌نهایت شکست خوردیم، زمین خوردیم، گریه کردیم، داد زدیم، هوار کشیدیم، غم خوردیم، ناله زدیم… تا جایی که به خودکشی رسید. اون موقع بود که بیدار شدیم و با تمام وجود برای پاکی جنگیدیم. با تمام وجود جنگیدیم، مثل کسی که داره غرق می‌شه و داره می‌میره. من به دلیل باور مذهبی نمی‌تونستم خودکشی کنم، ولی از اون طرف من زندگی نمی‌کردم؛ مرده‌ی متحرکی بودم که زندگیم داغون و نابود شده بود.

هر روز صبح که چشم باز می‌کردم، انگار توی یه اتاق تاریک بدون در و پنجره گیر افتاده بودم. نفس می‌کشیدم، ولی هوا به ریه‌هام نمی‌رسید. راه می‌رفتم، ولی پاهام روی زمین نبود. با آدم‌ها حرف می‌زدم، ولی صدای خودم رو از دور می‌شنیدم. انگار توی یه فیلم بودم که نقش اولش رو یه جسد بازی می‌کرد. همه فکر می‌کردن من خوبم، چون لبخند می‌زدم. ولی اون لبخند فقط یه ماسک بود، یه سپر که پشتش یه دنیا آشوب و ترس و پوچی قایم شده بود.

شب‌ها که همه می‌خوابیدن، من با خودم می‌جنگیدم. با فکرهایی که مثل خوره می‌افتادن به جونم. با یاد روزهایی که می‌تونستم یه آدم معمولی باشم، ولی نبودم. با حسرت کارهایی که نکردم، حرف‌هایی که نگفتم، راه‌هایی که نرفتم. و بدتر از همه، با این سوال لعنتی که «چرا من؟» چرا من باید این‌طوری بشم؟ چرا من باید این همه درد رو بکشم؟ مگه من چه گناهی کردم؟

اون چرخه‌ی بی‌نهایت شکست، مثل یه گرداب بود. هر بار که سعی می‌کردم ازش بیرون بیام، یه موج جدید می‌اومد و من رو می‌برد تو عمق. هر بار که بلند می‌شدم، یه چیزی من رو زمین می‌زد. هر بار که امیدوار می‌شدم، یه اتفاق همه چیز رو خراب می‌کرد. کم‌کم باور کردم که من لیاقت خوبی رو ندارم. باور کردم که این دنیا برام جای نیست. باور کردم که من یه اشتباهم، یه موجود اضافی که باید از صحنه‌ی روزگار محو بشه.

و خودکشی… آره، خودکشی. اون فکر همیشگی. اون راه فراری که همیشه ته ذهنم بود، مثل یه چراغ قرمز که تو تاریکی چشمک می‌زد. می‌گفتم شاید اگه نباشم، همه چیز راحت‌تر بشه. شاید اگه نباشم، این درد لعنتی تموم بشه. ولی من نمی‌تونستم. باور مذهبی‌ام مثل یه زنجیر بود که من رو به زندگی می‌بست، ولی نه زندگی واقعی. یه زندگی که توش فقط نفس می‌کشیدم، ولی زنده نبودم. مرده‌ی متحرک بودم. یه جسد که راه می‌رفت، حرف می‌زد، می‌خورد، می‌خوابید… ولی روحش مدت‌ها بود که مرده بود.

زندگیم داغون و نابود شده بود. همه چیز رو از دست داده بودم. اعتماد به نفس، امید، آرزو، هدف… همه رفته بودن. جای خالیشون یه مشت ترس و تنهایی و خشم بود. به خودم می‌گفتم «چرا باید ادامه بدم؟ چرا باید هر روز این کابوس رو زندگی کنم؟» ولی یه صدای کوچیک ته دلم می‌گفت «بمون. یه بار دیگه تلاش کن. شاید فردا فرق کنه.» و من موندم. نه به خاطر خودم، نه به خاطر زندگی، بلکه به خاطر اون باور که می‌گفت خودکشی گناهه. موندم، ولی مرده بودم.

تا اینکه یه روز… نمی‌دونم چطور شد. شاید خسته شده بودم از مردن. شاید یه جرقه تو دلم زده شد. شاید یه نفر، یه حرف، یه اتفاق کوچیک باعث شد که یه ذره امید تو وجودم بیدار بشه. اون موقع بود که با تمام وجود برای پاکی جنگیدم. جنگیدم مثل کسی که داره غرق می‌شه و داره می‌میره. جنگیدم چون دیگه هیچ راهی نداشتم. یا باید می‌جنگیدم، یا باید می‌مردم. و من تصمیم گرفتم بجنگم. نه برای دیگران، نه برای دنیا، بلکه برای خودم. برای اون بچه‌ی درونم که یه روز آرزوهای بزرگ داشت. برای اون آدمی که می‌تونست خوب باشه، ولی راه رو گم کرده بود.

جنگیدن آسون نبود. هر روز یه نبرد بود. هر لحظه یه آزمون. گاهی می‌افتادم، گاهی می‌شکستم، گاهی می‌خواستم بی‌خیال بشم. ولی این بار فرق می‌کرد. این بار دیگه تنها نبودم. این بار یه هدف داشتم: پاکی. پاکی از اون افکار لعنتی، از اون عادت‌های مخرب، از اون گذشته‌ی سیاه. می‌خواستم خودم رو از نو بسازم. می‌خواستم ثابت کنم که می‌تونم. می‌خواستم به اون مرده‌ی متحرک بگم «تو زنده‌ای. تو می‌تونی. تو ارزشش رو داری.»

و کم‌کم… کم‌کم شروع کردم به زنده شدن. اولش خیلی کند بود. مثل کسی که بعد از یه بیماری طولانی، تازه داره راه رفتن رو یاد می‌گیره. ولی هر قدم کوچیک، یه پیروزی بود. هر روز که بدون شکست به خودم می‌گذشت، یه جشن بود. کم‌کم یاد گرفتم که خودم رو ببخشم. یاد گرفتم که گذشته رو رها کنم. یاد گرفتم که به خودم محبت کنم، همون‌طور که به یه دوست قدیمی محبت می‌کنم. یاد گرفتم که زندگی کردن، نفس کشیدن نیست. زندگی کردن، انتخاب کردنه. انتخاب اینکه هر روز بلند بشی، حتی وقتی سخته. انتخاب اینکه لبخند بزنی، حتی وقتی دلت گرفته. انتخاب اینکه امیدوار باشی، حتی وقتی همه چیز تاریکه.

الان که به عقب نگاه می‌کنم، می‌بینم که اون جهنم، اون چرخه‌ی بی‌نهایت شکست، اون مرده‌ی متحرک… همه‌شون بخشی از من بودن. بخشی از داستان من. و من بهشون افتخار می‌کنم. چون اون‌ها من رو ساختن. اون‌ها به من یاد دادن که چقدر قوی‌ام. چقدر مقاومم. چقدر ارزشمندم. و حالا، وقتی به جوون‌های این دور و زمونه نگاه می‌کنم، وقتی می‌بینم که اون‌ها هم دارن تو همون جهنم می‌سوزن، دلم می‌سوزه. می‌خوام بهشون بگم «بمونید. بجنگید. یه روزی این تاریکی تموم می‌شه. یه روزی خودتون رو پیدا می‌کنید. یه روزی زنده می‌شید. نه مرده‌ی متحرک، بلکه واقعاً زنده.»

و اینو می‌دونم که اون روز می‌آد. چون من خودم اون روز رو دیدم. من خودم از اون جهنم بیرون اومدم. من خودم زنده شدم. و شما هم می‌تونید. فقط باید باور کنید. فقط باید بجنگید. فقط باید یه بار دیگه، یه بار دیگه تلاش کنید. چون زندگی، ارزشش رو داره. چون شما، ارزشش رو دارید.

---

و حالا این رو بدون…

هیچ تاریکی‌ای ابدی نیست. هیچ دردی همیشگی نیست. هیچ شبی تا آخر صبح ادامه نداره. تو الان شاید وسط گردابی، شاید فکر می‌کنی راهی نیست، شاید باور کردی که تموم شدی. ولی تموم نشدی. تو فقط خسته‌ای. تو فقط زخمی‌ای. تو فقط یه آدمی که خیلی چیزا رو تحمل کرده و دیگه طاقتش تموم شده. ولی همین که هنوز اینجایی، همین که هنوز نفس می‌کشی، همین که هنوز داری می‌خونی… یعنی یه چیز تو دلت هنوز زنده‌ست. یه جرقه. یه امید کوچیک. همون امیدی که یه روز من رو از اون جهنم بیرون کشید.

تو قوی‌تری از اون چیزی که فکر می‌کنی. تو مقاوم‌تری از اون چیزی که باورت می‌شه. تو ارزشمندتری از اون چیزی که به خودت می‌گی. گذشته‌ت رو ول کن. شکست‌هات رو ببخش. به خودت یه فرصت بده. یه فرصت دیگه. یه بار دیگه. چون یه روزی، شاید نه امروز، شاید نه فردا، ولی یه روزی می‌رسی به جایی که به عقب نگاه می‌کنی و می‌گی «خدایا، چقدر قوی شدم. چقدر جنگیدم. چقدر ارزش داشت که موندم.»

زندگی سخته، آره. ولی تو از سختی‌اش قوی‌تر می‌شی. تو از دردش می‌سازی. تو از خاکسترش بلند می‌شی. و یه روزی، تو هم دست کسی رو می‌گیری که داره غرق می‌شه، و بهش می‌گی «بمون. بجنگ. من هم اینجا بودم. من هم از این جهنم برگشتم. تو هم می‌تونی.»

تو تنها نیستی. این متن حرف دل یه نفره، ولی مال همه‌ست. مال هر کسی که یه شب، یه جایی، تو تاریکی با خودش جنگید و صبح بلند شد. مال هر کسی که هنوز وسط اون گردابه و دنبال یه دسته که بگیره. اگه تو هم این‌طوری بودی، یا الان هستی، بدون که تو فقط یه نفر نیستی تو این داستان. ما با هم بودیم، با هم جنگیدیم، و با هم زنده موندیم.

پس بلند شو. نه فردا. همین الان. یه قدم کوچیک. یه نفس عمیق. یه لبخند تلخ، ولی واقعی. تو می‌تونی. تو ارزشش رو داری. و این دنیا، بدون تو یه چیز کم داره. بمون. بجنگ. ما با هم زنده می‌مونیم.

---

و یه حرف آخر، از ته دل…

بذار برات بگم، چون شاید تو الان فکر می‌کنی هنوز یه راهی هست که تو نرفتی، یه دوره‌ای، یه کتابی، یه انجمنی، یه معجزه‌ای که فرق کنه. شاید فکر می‌کنی مشکل از توئه که هنوز پیداش نکردی. من این حس رو می‌شناسم. سال‌ها همین حس رو داشتم. ولی بذار از کسی بشنوی که خودش این راه رو تا ته رفته:

من بالای ۱۵ سال جنگیدم. ۱۵ سال. و توی این ۱۵ سال، تمام راهکارهای جهان رو امتحان کردم. هر چیزی که فکرش رو بکنی. دوره‌های مختلف مثل «مس به طلا» رو رفتم. انجمن معتادان جنسی گمنام رو رفتم. جلسه‌هاش رو نشستم، گوش دادم، قدم‌ها رو خوندم، کار کردم. داداش رضا رو گوش دادم. «راز حفره‌ها» رو خوندم. کتاب «راز کنترل شهوت» رو خوندم و بهش عمل کردم. سابلیمینال مسیج گوش دادم. هیپنوتیزم رو امتحان کردم. دوره‌ی دکتر میلاد رو رفتم. دوره‌ی سایت رهایی رو انجام دادم. دوره‌ی سایت ترک سریع رو دیدم. اپارات و یوتیوب و گوگل رو زیر و رو کردم. هر کلیپی که فکرش رو بکنی دیدم. هر مقاله‌ای که فکرش رو بکنی خوندم. هر کتابی که فکرش رو بکنی خوندم. هر روشی که فکرش رو بکنی امتحان کردم. به ریز به ریز همه‌شون عمل کردم.

پس اگه تو فکر می‌کنی یه راهی هست که من نرفتم، یه دوره‌ای هست که من ندیدم، یه کتابی هست که من نخوندم… احتمالاً نیست. من تقریباً همه‌شون رو رفتم. و بذار صادق باشم: هیچ کدوم جواب نداد. هیچ کدوم. هر بار یه مدت خوب بودم، بعد دوباره لغزش. دوباره برگشتم سر خونه‌ی اول. دوباره اون چرخه‌ی لعنتی. ۱۵ سال. ۱۵ سال شکست، ۱۵ سال درد، ۱۵ سال خودخوری.

تا اینکه یه چیز رو فهمیدم. یه چیز ساده، ولی بزرگ. فهمیدم که مشکل من «وسوسه» نبود. مشکل من «اراده» بود. من ۱۵ سال شهوترانی کرده بودم، ۱۵ سال به خودم و جسمم و روحم ظلم کرده بودم. و همین باعث شده بود که اراده‌ام نابود بشه. مثل عضله‌ای که سال‌ها بهش ورزش نرسیدی و کاملاً تحلیل رفته. اراده‌ی من مرده بود. و کسی که اراده‌اش مرده، نمی‌تونه جلوی وسوسه رو بگیره. نمی‌تونه. حتی اگه بخواد. حتی اگه هزار بار تصمیم بگیره. حتی اگه تمام کتاب‌های دنیا رو بخونه، تمام دوره‌های دنیا رو بره، تمام انجمن‌های دنیا رو شرکت کنه. چون اون عضله‌ی اراده، اون ستون اصلی، مرده. و تا وقتی اون زنده نشه، هیچ راهکاری جواب نمی‌ده. هیچ راهکاری.

و تنها راهی که جواب داد؟ تنها راهی که من رو از اون جهنم بیرون کشید و پاکم نگه داشت؟ ورزش سنگین روزانه.

آره. همین. ساده، ولی معجزه‌آسا. وقتی هر روز ورزش سنگین می‌کنی، وقتی بدنت رو به چالش می‌کشی، وقتی عرق می‌ریزی، وقتی عضلاتت می‌سوزه، وقتی نفست می‌بره… یه چیزی تو وجودت بیدار می‌شه. اراده‌ات. همون اراده‌ای که ۱۵ سال خواب بود. همون اراده‌ای که فکر می‌کردی مرده. کم‌کم، روز به روز، قوی‌تر می‌شه. مثل یه عضله که دوباره داره ساخته می‌شه. اولش سخته، اولش می‌خوای ول کنی، ولی اگه ادامه بدی، اگه تسلیم نشی، اگه هر روز بجنگی… یه روزی می‌رسی به جایی که وسوسه می‌آد، ولی تو ردش می‌کنی. راحت. بدون جنگ. بدون درد. چون اراده‌ات اون‌قدر قوی شده که دیگه وسوسه جلوش زانو می‌زنه.

من این رو با تمام وجودم تجربه کردم. این تنها راهی بود که جواب داد. این تنها راهی بود که من رو پاک نگه داشت. و الان، بعد از این همه سال، می‌تونم بگم که پاکم. نه به خاطر معجزه، نه به خاطر شانس، نه به خاطر اون دوره‌ها و کتاب‌ها و انجمن‌ها، بلکه به خاطر ورزش سنگین روزانه. به خاطر اینکه هر روز با خودم جنگیدم و هر روز قوی‌تر شدم. به خاطر اینکه تسلیم نشدم.

و یه چیز مهم رو یادت نره…

ورزش سنگین روزانه، ستون اصلیه. بدون اون، هیچی جواب نمی‌ده. ولی در کنار ورزش، تو به یه بال دیگه هم نیاز داری: کمک گرفتن از سایت مرکز نزدیکی به خدا. همون سایتی که بهت یاد می‌ده چطور به خدا نزدیک بشی، چطور با اون ارتباط بگیری، چطور ازش کمک بخوای، چطور تو لحظه‌های وسوسه بهش پناه ببری. مقالاتش رو بخون، محتواش رو دنبال کن، راهنمایی‌هاش رو بگیر. چون ورزش اراده‌ات رو می‌سازه، ولی اون سایت بهت یاد می‌ده چطور از این اراده استفاده کنی، چطور افکارت رو مدیریت کنی، چطور لغزش‌هات رو تحلیل کنی، چطور وسوسه‌ها رو بشناسی و جلوشون رو بگیری. ورزش بدنت رو قوی می‌کنه، اون سایت روحت رو.

من خودم این دو تا رو با هم ترکیب کردم. هر روز ورزش سنگین، و در کنارش، کمک گرفتن از سایت مرکز نزدیکی به خدا، خوندن مقالات، دیدن محتواها، استفاده از تجربه‌ی کسایی که این راه رو رفتن. مقالاتشون رو می‌خوندم، بهشون فکر می‌کردم، سعی می‌کردم توی زندگیم پیادشون کنم. بعضیاشون همون چیزایی رو می‌گفتن که من تو دلم می‌دونستم ولی نمی‌تونستم اجراش کنم. اون‌ها بهم کمک کردن که بفهمم چرا لغزش می‌کنم، چرا وسوسه می‌آد، چرا اراده‌ام ضعیف شده، و چطور می‌تونم این چرخه رو بشکنم.

پس تنها راه، ورزش نیست. ورزش شروعشه. ورزش پایه‌ست. ولی بعدش باید بری سراغ سایت مرکز نزدیکی به خدا، سراغ کمک گرفتن از اون سایت، سراغ استفاده از تجربه‌ی دیگران. این دو تا با هم، مثل دو بال می‌مونن. با یه بال نمی‌تونی پرواز کنی. با دو بال، آسمون مال توئه.

و یه چیز دیگه، که خیلی مهمه…

روزی که شروع کردی به ورزش و کمک گرفتن از سایت مرکز نزدیکی به خدا، یه کار دیگه هم باید بکنی: مخالفت با نفس. هر روز. بدون تعطیلی. اینو خیلی جدی بگیر، چون بدون این، اون دو تا بال هم کار نمی‌کنن.

بذار برات باز کنم. نفس، همون صدای درونیه که همیشه می‌خواد تو رو بکشه سمت چیزهایی که بهت ضرر می‌زنن. چیزهایی که به جسمت آسیب می‌زنن، به روحت آسیب می‌زنن، به زندگیت آسیب می‌زنن، و گناه دارن. نفس مثل یه اژدهاست. اولش خیلی قویه. خیلی وحشتناکه. هر چی بخواد، باید همون بشه. اگه بهش «نه» بگی، داد می‌زنه، زور می‌گه، وسوسه‌ت می‌کنه، ضعیفت می‌کنه، تا بالاخره یه بار تسلیمش بشی. و هر بار که تسلیمش بشی، اون قوی‌تر می‌شه، تو ضعیف‌تر. این چرخه‌ی همون ۱۵ سالیه که گفتم.

ولی اگه هر روز بهش «نه» بگی، اگه هر روز باهاش مخالفت کنی، اگه هر روز چیزی که می‌خواد رو بهش ندی، یه اتفاق عجیب می‌افته. اون اژدهای وحشتناک، کم‌کم کوچیک می‌شه. ضعیف می‌شه. رام می‌شه. تبدیل می‌شه به یه مار کوچیک که می‌تونی کنترلش کنی. نه یه باره، نه یه شبه، بلکه به مرور زمان. روز به روز. هفته به هفته. ماه به ماه.

من اینو خودم تجربه کردم. اولش نفس من یه اژدها بود. هر چی می‌گفت، باید انجام می‌شد. ولی وقتی شروع کردم به «نه» گفتن، وقتی شروع کردم به مخالفت روزانه، وقتی شروع کردم به مقاومت، حتی تو کوچیک‌ترین چیزها… کم‌کم اون اژدها کوچیک شد. ضعیف شد. و الان، بعد از این همه سال، تبدیل شده به یه مار کوچیک که فقط گاهی هیس می‌کشه، ولی دیگه نمی‌تونه من رو بترسونه، دیگه نمی‌تونه من رو ببره، دیگه نمی‌تونه من رو شکست بده.

پس هر روز، مخالفت کن. با چیزهایی که بهت ضرر جسمی می‌زنن. با چیزهایی که بهت ضرر روحی می‌زنن. با چیزهایی که گناه دارن. بهشون «نه» بگو. نه یه بار، نه دو بار، بلکه هر روز. و بدون که هر «نه»ی که می‌گی، یه ضربه به اون اژدهاست. هر مخالفتی که می‌کنی، یه قدم به سمت آزادیه. هر مقاومتی که می‌کنی، یه زنجیر از پاهات باز می‌شه.

و یه روزی می‌رسی به جایی که اون اژدها، اون نفس سرکش، دیگه قدرتی نداره. تبدیل شده به یه مار ضعیف که تو می‌تونی راحت کنترلش کنی. اون روز، روز آزادیه. اون روز، روز پیروزیه. اون روز، روزیه که می‌فهمی تمام اون «نه» گفتن‌ها، تمام اون مخالفت‌ها، تمام اون جنگیدن‌ها، ارزشش رو داشته.

پس سه تا بال: ورزش سنگین روزانه، کمک گرفتن از سایت مرکز نزدیکی به خدا، و مخالفت روزانه با نفس. این سه تا با هم، تو رو از هر جهنمی بیرون می‌کشن. این سه تا با هم، تو رو پاک نگه می‌دارن. این سه تا با هم، تو رو آزاد می‌کنن.

پس شروع کن. از همین امروز. یه ورزش سنگین. یه کمک گرفتن از سایت مرکز نزدیکی به خدا. یه «نه» به نفست. و بعد فردا هم. و پس‌فردا. و هر روز. بدون تعطیلی. بدون بهانه. حتی وقتی خسته‌ای، حتی وقتی حوصله نداری، حتی وقتی دلت می‌خواد ول کنی. مخصوصاً اون موقع.

---

پس اگه تو هم مثل منی، اگه تو هم سال‌هاست داری می‌جنگی و شکست می‌خوری، اگه تو هم همه‌ی اون راهکارها رو رفتی و نتیجه نگرفتی، بدون که تنها نیستی. بدون که راه هست. بدون که می‌تونی. ولی باید بدونی که این راه، راه سختیه. باید بدونی که زمان می‌بره. باید بدونی که اراده‌ات، مثل یه عضله‌ی تحلیل رفته، باید دوباره ساخته بشه. و تنها راه ساختنش، ورزش سنگین روزانه‌ست، در کنار کمک گرفتن از سایت مرکز نزدیکی به خدا و مخالفت روزانه با نفس.

شروع کن. از همین امروز. یه ورزش سنگین. یه چیز که نفست رو ببره. یه چیز که عرقت رو دربیاره. یه چیز که بدنت رو به چالش بکشه. یه «نه» به نفست. یه قدم به سمت خدا از طریق سایت مرکز نزدیکی به خدا. و بعد فردا هم انجامش بده. و پس‌فردا. و هر روز. کم‌کم می‌بینی که نه فقط بدنت، بلکه اراده‌ات هم قوی می‌شه. و اون موقع، پاکی دیگه یه آرزو نیست. یه واقعیته. یه چیزیه که هر روز زندگی می‌کنی.

تو می‌تونی. من باور دارم. چون خودم بودم. چون خودم از اون جهنم برگشتم. چون خودم با ورزش سنگین، کمک گرفتن از سایت مرکز نزدیکی به خدا، و مخالفت روزانه با نفس، اراده‌ام رو از نو ساختم و پاک شدم. و تو هم می‌تونی. فقط باید شروع کنی. فقط باید بجنگی. فقط باید یه بار دیگه، یه بار دیگه تلاش کنی. چون زندگی، ارزشش رو داره. چون تو، ارزشش رو داری.

بمون. بجنگ. ما با هم زنده می‌مونیم.

---

⚠️و یه حرف آخر به عنوان مدیر این سایت⚠️

من این کامنت رو تو تمام بخش‌های سایت گذاشتم. تو مقالات، تو بخش‌های مختلف، تو همه جا. نه برای اینکه اسپم کنم، نه برای اینکه فقط یه حرف بزنم و برم. گذاشتم چون می‌خوام بمونه. چون می‌خوام سال‌ها بعد، وقتی من نیستم، وقتی این سایت دست‌خوش تغییر می‌شه، وقتی کامنت‌های جدید میان و می‌رن، این حرف هنوز اینجا باشه. ثابت. محکم. زنده.

شاید یه نفر امروز بخونتش و ازش رد بشه. شاید یه نفر فردا بخونتش و یه کم فکر کنه. شاید یه نفر ماه‌ها بعد، تو یه شب تاریک، تو اوج ناامیدی، بیاد این سایت رو باز کنه و این حرف رو ببینه. و شاید همون یه نفر، همون یه شب، تصمیم بگیره که بمونه. تصمیم بگیره که بجنگه. تصمیم بگیره که زنده بمونه.

من نمی‌تونم همه رو نجات بدم. ولی می‌تونم این حرف رو بذارم و بذارم بمونه. تا شاید یه روزی، یه جایی، یه نفر، نجات پیدا کنه. و اگه اون یه نفر نجات پیدا کنه، تمام این کار، تمام این نوشتن، تمام این موندگاری، ارزشش رو داشته.

پس این حرف اینجا می‌مونه. برای تو. برای اون کسی که هنوز نیومده. برای هر کسی که یه روزی، تو یه شب تاریک، این سایت رو باز می‌کنه و دنبال یه چراغ می‌گرده.

بمون. بجنگ. ما با هم زنده می‌مونیم.

سلام‌ همین الان شکست خوردم و ۱۱ روز پاکی از بین رفت 💔💔

سلام 

روز هشتم پاکی الحمدلله ♥️✨️

امیرحسین متروک 🙏 

سللللاااااااااممممممممممم

احسسسسسسنننننتتتتتتتتتت

سعی کن به هرررررر قیمتی شده چشمت رو هم پاک پاک کنی- من که فکر میکنم راحت بتونی این کار رو بکنی چون رابطه صمیمی با امام زمان و حضرت زهرا داری- حیفه امام زمان و حضرت زهرا ببینن تو داری چشمت رو ناپاک میکنی- کلا التماس دعا🌱🌱🌱🌱🌱🌱🌱🌱🌱🌱🌱🌱

سلام روز چهارم پاکی ♥️✨️

ممنون از توصیه های ارزشمند برادر متروک🙏🏻

سلامی به همگی

من حدود ۱۹۱ روزه که خدا به واسطه امام زمان(عج) و بقیه اهل بیت توفیق داده که پاکم و واقعا خدا رو شاکرم خیییییییلی 🙏

یه چنتا چیز می خواستم بگم و چنتا توصیه هم می خواستم از دوستان

من توی ترک خود عمل خ.ا این تعداد روز رو بدست آوردم که واقعا خوب بوده همه جوره یه چنتا از چیزایی که از اثرات ترک خود عمل هست مهمترین اش اینه واقعا دعاتون مستجاب میشه تقریبا ۹۰ درصد وقتا حتی اون دعا کوچیکا که به زبون نمیارین و تو دلتونه که ای کاش میگین

و قبلا یجوری بود که خود گناه کردنه قلب و مغز و روان آدم رو بقدری درگیر خودش می کرد و یجورایی از این کار برای فرار از همه مشکلات استفاده کردم(خودم به شخصه میگم) که اصلا انگار ته قلبی مهم نیست که مستجاب بشه یا نه و خب خود گناه راه بالا رفتن دعا رو هم میتونه ببنده به نحوی

حالا این بماند من واقعا واقعا چندین بار تا لبه پرتگاه رفتم و ممکنه برای بعضی ها و قبلا خودم اینجوری باشه که از یه حدی که رد بشه دیگه تسلیم میشن و از اونجا سر می خورن به سمت پایین ولی کسی که واقعا نجات داد منو و هنوزم نجات میده حضرت زهرا(س) هستند نمی خوام غلو کنم یا چیزی ولی اگه توی همچین شرایطی بودین که گفتم، چند بار اسم ایشون رو داد بزنین چون معمولا این حالت که پیش میاد تنهاییم میشه اگه سخته و یکم معذب میشین و این حرفا یه حالت داد بگیرین بخودتون یعنی با عجز و از سر اینکه الان دارم از دست میرم به ایشون اسمشونو صدا بزنین(یه حالت دادی که از ته حلق یجو ایی خفه شده که خیلی صدا نداره ولی اون فشار رو به سر و بدنتون میاره)امیدوارم متوجه شده باشین که چجوری میگم، مطمئنا حفظ میشیم همین حالت هم اسم امام زمان(عج) مخصوصا اگه ایشونو به حضرت زهرا(س) قسم بدین دست رد نمیزنن حتی اگه یه قدمی اون کار باشین مجرب هست.

بعد که از این اون حالت ملتهب در اومدین اگه واقعا دنبال نجاتین و می خواین از لبه فاصله بگیرین، نماز استغاثه به حضرت زهرا(س) رو بخونین، تو مفاتیح هست سرچم میشه کرد میدونم طولانیه میدونم که زحمت داره ولی واقعا میرزه (توی خود مفاتیح هم ذکر شده که اگه دلتون گرفت این نماز رو بخونین احتمالا پیش اومده که چنبار ترک کردین و اینا و به یه حالت اعتراضی رسیدین که قلبا نمی خواین انجام بدین و دلتون گرفته اون حالت مثال خوبیه) واقعا میرزه و حقیقتا مجرب هست این نماز اگه خیلی با خودتون کلنجار رفتین و دیدین سخته یه نسخه یکم آسون تر باز از همون نماز توی مفاتیح است ولی خب برای من اولی حداقل یه تاثیر خیلی مضاعفی داشته فقط یه موردی خیلی مواظب باشین شیطان لعین میدونه که شما اگه این نماز رو بخونین از چنگش درمیاین و به هر نحوی نمی خواد بزاره پس سریعا تصمیم به خوندنش بگیرین اگه هم به اون حالت ملتهب نبودین به اون شکل ولی احساس کردین که کم کم داریم میشین بازم این نماز خیلی جوابه براش 

ببخشید سرتون رو درد آوردم چون خودم خیلی برام جواب بود و ندیدم که کسی بگه گفتم بگم

حالا ولی یه مشکلی دارم من واقعا رو کنترل چشمم سختمه و این چله رو توی همین ۱۹۱ روز چنبار شکستم در واقع این پرهیز رو و در واقع صحنه های توی خیابون هم خب یکم آزار دهنده هست البته یه مدتی خیلی خوب مدیریت کردم و اینا ولی خب پایدار کاملا نبود می خواستم راهنمایی بگیرم که چه کنم و یجورایی کنترل نکردن چشم ام عامل نزدیکی به لبه هست

یه چیزی هم بگم من کلا هیچی ندارم نه فیلتر نه تلگرام نه اینستا نه یوتیوب و نه هیچی واقعا، تنها کار سرگرمی که با گوشیم می کنم اینه که کارتون می بینم حتی تو این ۱۹۱ روز کلا نه لپ تاپ و نه گیم انجام دادم از اون جهت چیزی نیست مشکل اون فکراس که بعضی اوقات میاد و آدم دری وری سرچ میکنه(البته من اینو یکم برا خودم سخت کردم سرچم با این موتور جستجو ایرانیاس خوب نیست ولی تو عکس ضعیفن برا همین خوبه) ولی خب گوگل رو خودش رو میشه سرچ کرد و رفت توش دیگه به هر حال فعلا با همون روش که بالاتر گفتم و چیزایی دیگه که واقعا یادگرفتنش فقط و فقط به خاطر حضرت صاحب الزمان(عج) بوده نجات دادنم

البته لازم نیست مثل من کلا از همه اینا که گفتم رو برا خودتون منع کنید من اوضام فقط خود امام زمان(عج) میدونه که چجوری بود ولی اوایل حداقل بنظرم اگه به کار و درستون واقعا و واقعا لطمه نمی زنه حذف کنید(این که میگم واقعا علتش اینه که شیطان لعین دلیل میتراشه خوبم دلیل میتراشه ولی خدایی بعضی اوقات که یکم فکر میکنیم تابلوئه که شیطان لعینه) حتی من اوایل پیام رسان های ایرانی فقط ایتا داشتم

اها یه مورد دیگه اگه واقعا اهل نماز و کلا دین نیستین بکم حق میدم بهتون چون ضربه وارد کردن بهش ولی برا من نشد بدون راه دین

اگه هم شدنی باشه که اکثرا خب مثلا خارجیا و اینا معمولا اون جوری ترک میکنن دیدم همشون نه بعضا میوفتن تو شیوه های دیگه شهوت رانی مث روابط و این داستانا یعنی حالا درسته ترک شده ولی عملا تغییر فرم داده و آخر شهوته هست.

اها یه چیز دیگه که به روحیه و ارادتون کمک میکنه غیر ورزش و اینا، که هر شب(لزومی نداره که شب باشه حتما ولی شب آروم تره و کسی معمولا کاری بکارتون نداره) قبل خواب یه ۵ دقیقه شخصی و تنهایی با امام زمان(عج) حرف بزنین(اگه با وضو باشه که چه بهتر) نمی خواد رسمی باشین درد و دل کنین همین، و متوجه حضور ایشون باشین و کاملا به این باور داشته باشیم که ایشون هم کاملا میشنون و به شرایط من و شما واقف اند و میگم اگه اون روز دلخور بودین حالا به هر نحوی از خدا و این دنیا بگین نه اینکه بد و بیراه بگینا، نه همین گلایه معمولی، کمک میکنن و مسیر پاکی خودشون جلومون میزارن و حداقل یکی از تاثیرات مهم اش اینه که تو اون وضعی که تحریک شدیم یا هرچی یه لحظه ای به یادمون میندازن که امام زمانی(عج) هم هست و باید از ایشون و مادرشون کمک بگیریم که همین خییییلی بنظرم ارزشمنده دیگه

و بازم میگم راه پاک موندن زیاده سوره لقمان رو ولی جدی بگیرین تونستین یه بار خیلی تونستین دوبار چون حالا اون مقاله ترک رو بخونین تو حدیث متوجه میشین که چرا، و یه کم دیگه ایام فاطمیه هست و کلا توی طول سال این جور کارا هست اگه میتونین که بنظرم حتما انجام بدین یه کمکی مالی صرفا نه فیزیکی انجام بدین برای هیئتی چیزی کاملا مطمئنم که میبینن و اگه حداقل اون موقع پاکتون نکنن بالاخره پاکتون می کنن و اصن یه حس متفاوتی دارم حتما امتحان کنین

یه چیزی نمی خواد فک کنین که برا ترک اگه همه این کارای مازادی که گفتم انجام ندین کلا نمیشه نه، اگه اون توصیه های داخل سایت رو مو به مو و با وسواس انجام دادین و هنوز احساس میکنین میلنگین یا می خواین مسیر ترک آسون تر بشه یا درگیر بیماری های دیگه مرتبط جنسی هستین کمک میکنه 

و در آخر می خواستم از عوامل این سایت(البته سایت مس به طلا هم اون هم خیلی کمک کردن حتما سر بزنین گرچه اونجا فضا خیلی سوت و کور تره ولی آموزش ها خیلی بدرد بخوره) تشکر کنم من خیلی وقت بود میشناختم گرچه ببخشید که اینو میگم سایت قبلیه یه حال دیگه داشت ولی خیلی به من و بقیه کمک کردین با مقالات  و با این فضایی که ساختین و چن روز دیگه زائر کربلا و نجف و کاظمین و سامرا هستم از همتون التماس دعا دارم به قول یه عالمی شما برا ما دعا کنید که ما هم اونجا برای شما دعا کنیم خلاصه برای همه دعا میکنم و واقعا پاکی همه جوره همه رو می خوام ازشون اونا که کمشون نمیاد ایشالا هممونو از شر اینا پاک میکنه ❤️

Bullet proof 💜✨️

سلاااااااامممممممم

اییییییی وووووللللللللللل

واقققققععععععععععاااااااا همینه

به این میگن کرامت نفس

تازه کجاشو دیدی

اگه با قدرت پاکی و خلوص رو ادامه بدی این مناعت طبق و کرامت و عزت و شرف رو تو سلول سلول خودت حس میکنی و اون موقع نگاه که هیچ حتی فکر نگاه و تخیل ناپاک هم تو رو اذیت میکنه و حالت ازش به هم میخوره💪💪💪💪💪💪💪💪💪💪💪💪💪💪💪💪💪

سلام 

الحمدلله روز ۵ پاکی🤍✨️

امروز یهو به ذهنم رسید که لذت بردن از دیدن کثافتکاری های آدمای معلوم الحال، واقعا ته بدبختیه‌. به خودم گفتی یعنی تو اینقدر پست شدی که بخوای با دیدن این جهنمی ها خودت رو ارضاء کنی ؟؟!!

سلااااااااااااااامممممممممممممممممممممممممممممممم

به به بهههههههههههههههههههههههه

جمع همه توبه کارا و مبارزان نور و پاکی جمعههههههههههههههههههه

دمتون گرررررررررررررررممممممممممممممممممممممم

خوش اومدیییییییننننننننننننننننننننننننننن

فرق ما با بقیه اینه که هر چی بقیه میدونن ما عمل میکنیم

خلاص✌️✌️✌️✌️✌️✌️✌️✌️✌️✌️✌️✌️✌️✌️✌️✌️✌️

به رفیق پاکی یا مهدی ۴

کلمه کلمه حرفایی که نوشتی رو با تمام وجودم درک کردم و اشک ریختم،چون ما هممون از دل همون سیاهی میایم،از همون تاریکی،

چقدر رنج کشیدیم،اشکم بند نمیاد چون همه اینا رو کاملا درک کردم و برای خودم و جوونیم دلم میسوزه،حیف شد،چه نعمت هایی که لگدمال شد،اما امروز جای خوبی وایسادم و به شما هم میگم برنامه ریزی کنید ،تلاش کنید،رهایی نزدیکه ...

من تو روز ۳۶پاکی میگم خدایا وقتی فقط با ۳۶روز پاکی اینقدر حالم بهتر،انرژیم بیشتره و به تو نزدیکترم،با یک سال و دو سال و ۱۰۰۰روز پاکی چی میشه.

چه معجزه هایی که قراره ببینیم،

رفقا زیارت عاشورا امام حسین رو هر روز بخونید،برای ما واجبه،عین دارو میمونه،نماز اول وقت 

یا مهدی ادرکنی

سلام به نجات یافتگان

سلام رفقا،سلام به پاکیاتون

روز ۳۶به لطف خدا،شادی این پاکی رو هدیه میکنم به ادمین هایی که حواسشون به ما هست زود به پیام های ما جواب میدن و انرژی میدن.

حال دلم خیلی خوبه،

رفیق پاکی من ،اگر وقت بدون برنامه داری،اگر  تو فضای مجازی بیهوده میچرخی ،اگر عادت های قدیمت رو کنار نذاشتی،پاکیت به شدت در خطره،این تذکر اول به خودم هست،

به امید ۱۰۰۰روز پاکی برای گام اول 

سلام به همه بعد از چند سال؛

امیدوارم ایام به کام باشه

اسم های آشنا و دوست داشتنی دارم می‌بینم :))

برادر یامهدی عزیززز 

خادم توابین

منتظر

حالتون خوبه؟؟ خیلی خوشحالم برگشتم به خونه

حرفی ندارم

روز اول

سلام به همه وقتتون بخیر 

ببخشید شما راهی برای بلاک کردن سایت های مستهجن می دونید ؟ 

سلام ودرودفراوان 

روزچهارم پاکی ازاین فیلم های خانمان سوزکه اخرش به خودارضای منتهی میشه وبعدپشیمانی حسرت وگریه ...اولش شیرینه هی میگی بذارنگاه کن بذارنگاه کنم ولی اخرش احساس بد حالت بده..استرس زیاد..انرژیت ازبین رفته ..اصلا نای نداری بلندشی ..پس چه بهتر همون اول برشیطان لعنت بفرستیم 

سلام وعرض ادب 

روزسوم پاکی ..خدارو تواین لحظه های پاکی شکر ...

برادر ازادی ازبند ارادت داریم 🤞

سلام .امیدوارم حالتون خوب باشه 

روز دوم پاکی ...خدایاشکرت

ازت تشکر میکنم برادر

سلام شروع دوباره 

روز سوم‌ پاکی ✨️🌸

سلام وخسته نباشید .

روزیکم پاکی ودوری ازفیلم پورن 

خداونداشکر ..

سلام وبردوستای عزیزترازجانم ..

امیدوارم روزگار بروفق مراده شما باشه...انشالاه 

من هرسری که شکست میخورم..توتنهایی خودم خیلی ناراحت میشم..انگار زندگی دیگه تمام شده ..هی میگم ای کاش بمیرم..تمام امیدم قطع میشه ..انگار ازخدا هم قطع میشه ..درستی سنی ازمن گذشته ..ولی این دردی که توسینه ام مونده..انگاربیصدا داره منونابودمیکنه..ولی کسی نمی دونه..جزخدا ..توتنهایی خودم خیلی گریه میکنم..میگم اخه تاکی قراره این کار ادامه پیداکنه..ازبابت این گناه خیلی دردکشیدم خیلی..اونم توتاریکی ..توسیاهی 

ولی خودم به خودم امیدمیدم..میگم خدابزرگتر ازاین حرفهاست..

به همین خاطر میام این سایت..تادرددلمو اینجابگم...تاشایدباکمک شما دوستای دلسوز ومهربون وباتوکل به خدابتونم..گناه جانسوز بذارم کنار ..خیلی دلم براتون تنگ شده بود...هرچی تلاش میکنم به دربسته میخورم...خیلی به هم روحیه انگیزه دادید..

ازت تشکر میکنم برادر عزیزم ازادی ازبند 

خادم توابین خیلی دلم برات تنگ شده بود خیلی به ادم ارامش میدی..ادم ازحرفات الهام میگیره روانش ارام میشه..انگار میگه بارسنگینی غم این گناه ازم کم شد

خواهر عزیزم ازشما هم ممنون..حرفاتون یه جوری که انگار میگه که من تنهانیستم...ازانگیزه ای که من دادید روحیه ام چند برار شد موفق باشید..

ممنون ازشما دوستون دارم