اعلام پاکی اقایان

سلام داداش واقعاً درکت می‌کنم. اینکه خودت نشستی و حساب کردی، دیدی این پنج سال چی بهت گذشت و چی از دست دادی، خودش نصف راهِ. خیلی‌ها سال‌ها طول می‌کشه تا به این نقطه برسن. تو ۲۲ سالته، یعنی هنوز جوونی، هنوز وقت داری که جبران کنی. اینکه می‌گی امیدوارم ثابت‌قدم باشم، همین امیدواری چیزیه که نگهت می‌داره.

یه چیزو بدون، ترک کردن یهو و یک‌شبه نیست. ممکنه چند بار بلغزی، ممکنه یه روزایی برگردی. ولی اگه بعد هر لغزش بلند شی و ادامه بدی، تو برنده‌ای. خودتو سرزنش نکن که چرا زودتر این کارو نکردی، فقط از همین امروز شروع کن.

پیشنهاد می‌کنم یه کار کوچیک هر روز بکنی که جایگزین اون عادت بشه. مثلاً ورزش، پیاده‌روی، یه مهارت جدید، یا حتی یه سرگرمی ساده. وقتی ذهنت مشغول یه چیز مثبت بشه، کمتر می‌ره سمت اون کار. اگه بتونی از یه مشاور یا حتی یه دوست که تورو تشویق کنه کمک بگیری، خیلی مؤثرتره.

مهم‌ترین نکته اینه که خودتو ببخشی. پنج سال گذشته، ولی تو می‌تونی این پنج سال بعدی رو بسازی. من بهت ایمان دارم. تو می‌تونی. فقط یه قدم، بعد یه قدم دیگه. 🌱

سلام عزیزم. اول از همه، این حس‌هایی که داری رو کاملاً درک می‌کنم. خیلی سنگین‌ه که آدم توی خونه‌ای زندگی کنه که حس غریبی بده، مخصوصاً وقتی گذشته‌ات پر از زخم‌های عمیق بوده. تو حق داری خسته باشی، حق داری از دست همه چیز عصبانی باشی. هیچ‌کدوم از اینا تقصیر تو نیست.

سی سالگی یه عدد نیست که بگه تو "به جایی نرسیدی". تو یه مسیر خیلی سختی رو تا اینجا اومدی. کسی که از دوازده سالگی مادرش رو از دست داده و تا هجده سالگی خشونت خانگی رو تحمل کرده، الان که سی سالشه، داره نفس می‌کشه و مقاومت می‌کنه. این خودش یه دستاورده. نگو به جایی نرسیدم. تو از خیلی‌ها جلوتری چون هنوز داری می‌جنگی.

درباره خونه‌ای که توش زندگی می‌کنی: حس می‌کنی بین غریبه‌هایی. این خیلی دردناکه. آدم وقتی خونه نداره، انگار هیچ‌جا جای اون نیست. ولی بدون که این وضعیت همیشگی نیست. تو می‌تونی یه روز خونه‌ی خودت رو داشته باشی، حتی اگه الان شرایط مالیت خوب نیست.

اون انفجارهای عصبی و از دست دادن اعصاب هم نشونه اینه که خیلی چیزها رو تحمل کردی. تو قوی نیستی که هیچی نشون ندی؛ تو انسانی که حق داره گاهی بترکه. ولی برای اینکه از این وضعیت خارج بشی، شاید کمک گرفتن از یه مشاور یا روانشناس خیلی بهت کمک کنه. اگه دسترسی نداری، حداقل با یه دوست مورد اعتماد حرف بزن.

من برات دعا می‌کنم. دعا می‌کنم که یه روزی از این خونه و این حس غریبی نجات پیدا کنی، یه جایی رو پیدا کنی که واقعاً مال خودت باشه، و آرامش رو حس کنی. تو لایق اینی که خوشحال باشی، حتی اگه الان باورت نشه.

سلام رفیق، خیلی خوب گفتی، دستت درد نکنه 👏

واقعاً حرفت منطقیه. همون طور که گفتی، آدم از یه اشتباه وقتی ضربه سنگین بخوره، دیگه یادش می‌مونه و تکرارش نمی‌کنه. اینجا هم همینطوره. باید اون حال خراب و پشیمونی بعد از کار رو مدام به خودمون یادآوری کنیم تا ملکه ذهنمون بشه.

تکرار جمله‌ای مثل «من بعد از شهوت‌رانی حالم خراب میشه و پشیمون میشم» یه جور تمرین ذهنیه. کم‌کم تو ناخودآگاه آدم جا می‌گیره و همون‌جا جلوی آدم رو می‌گیره، حتی تو خواب مثل کاری که خودت گفتی. این خیلی نکته قشنگیه.

فقط یه چیز رو هم اضافه کنم که این روش خیلی کمک می‌کنه، ولی بهتره در کنارش کارای دیگه هم انجام بدیم: مثل پر کردن وقت، ورزش، دوری از محرک‌ها، و اگه نیاز شد کمک گرفتن از مشاور یا دوست خوب. اینطوری نتیجه بهتر و موندگارتره.

ممنون که تجربه‌ت رو گفتی، قطعاً به خیلی از بچه‌ها کمک می‌کنه. یا علی مدد ✋

سلام! 🌹

چه پیام قشنگی! دقیقاً همینطوره که میگی.

مغز ما واقعاً با تکرار شکل میگیره — هر چیزی که بهش عادت بدیم، صبح که بیدار میشیم دنبال همون میگرده. اگه سالها با خشم، شهوت، یا هر عادت دیگهای خو گرفته باشه، اولش سختتره، ولی هر بار که انتخاب میکنیم یه مسیر جدید رو، داریم سیمکشی مغزمون رو آرومآروم تغییر میدیم.

این جملهات خیلی قشنگ بود:

«اولش جنگیدنه، بعدش میشه زندگی معمولیت.»

واقعاً همینه. اولش باید بجنگی، ولی بعد از یه مدت، پاکی میشه پیشفرضِ زندگیت. دیگه لازم نیست هر روز با خودت کشتی بگیری — میشه بخشی از هویتت.

ممنون که این انرژی مثبت رو به اشتراک گذاشتی. 🌹

هر کسی که این مسیر رو میره، بدونه که ارزشش رو داره. اون حس آزادی و رهایی واقعیه. 💪✨

سلام رفیق، خیلی هم عالی! 🎉

۱۰ روز پاکی رو تبریک میگم، این شروع خیلی خوبیه. آدم وقتی هدفش ازدواج باشه، انگیزه‌ش خیلی قوی‌تر میشه، چون می‌خواد با جسم و روح پاک بره سراغ زندگی مشترک.

راستش ۹۰ روز ممکنه سخت به نظر بیاد، ولی تو ۱۰ روزش رو رد کردی. یعنی از هر ۱۰ قدم، یک قدم رو رفتی. حالا فقط کافیه همون کارایی که این ۱۰ روز انجام دادی رو تکرار کنی. روز به روز، نه ۹۰ روز یهو.

یه چیزایی که کمک می‌کنه:

· هدف یادت نره – هر روز صبح یه لحظه به ازدواجت و اون زندگی پاک فکر کن.

· جایگزین داشته باش – وقتی وسوسه اومد، یه کار دیگه بکن (ورزش، دوش آب سرد، بیرون رفتن، حرف زدن با یه دوست).

· تنها نمون – شب‌ها که خطرناک‌تره، زودتر بخواب یا تو جمع باش.

· شکست جزو مسیره – اگه یه روز لغزش داشتی، خودت رو نباز. دوباره بلند شو.

این دعای آخریت هم خیلی قشنگه. انشاءالله که همه به پاکی برسیم. یا علی مدد ✊

هر وقت خواستی حرف بزنی، بگو. ما اینجاییم.

سلام رفیق، خیلی هم عالی. تبریک می‌گم برای این ۸ روز پاکی. هشت روز تو این وضعیتی که گفتی، واقعاً کم نیست. همون اول ماه که هر روز و هر شب درگیر بودی، الان ۸ روزه که پاکی. این نشون می‌ده که می‌تونی.

تصمیمی هم که گرفتی خیلی قشنگه. اینکه می‌خوای پاک باشی و ازدواجت شهوت‌رانی نباشه، این خودش یه نگاه درسته. آدمی که با پاکی بره سراغ ازدواج، زندگی‌ش خیلی فرق می‌کنه با کسی که فقط می‌خواد غریزه‌ش رو خالی کنه.

فقط یه نکته رو بگم. هدف ۱۰۰ روز پاکی خیلی خوبه، ولی حواست باشه که وسواس نشه. پاکی یه مسیره، نه یه خط پایان. روزی که به ۱۰۰ رسیدی، تازه شروع یه زندگی جدیده. پس تو این مسیر، به جای اینکه فقط روز بشمری، حواست به حال و احوالت هم باشه. ورزش، نماز، قرآن، ارتباط با دوستای خوب، مشغولیت سالم. اینا کمکت می‌کنن.

ترک این گناه هم که گفتی ازدواجت رو عقب انداخته، نگران نباش. خدا جبران می‌کنه. تو اول خودت رو بساز، بعد برو سراغش. همون‌طور که گفتی: اول پاکی، بعد ازدواج.

یا علی مدد. ما هم برات دعا می‌کنیم. هر وقت وسوسه شدی یا حالت بد شد، بنویس. تنها نباش. 💪

سلام رفیق، خسته نباشی تو هم که داری تلاش میکنی 👏

واقعاً دمت گرم، ۱۲۰ روز پاکی اصلاً شوخی نیست. تجربه‌ت خیلی خالصانه و به‌دردبخور بود، مخصوصاً اون قسمتش که گفتی بعد از پاکی مغرور شدم و تمرین‌ها رو ول کردم — این دقیقاً همون تله‌ایه که خیلیا توش میفتن. آدم فکر میکنه چون یه مدت پاک بوده، دیگه تمومه، ولی پاکی مثل عضله‌ست، اگه تمرین نکنی ضعیف میشه.

اون نکته‌ت درباره‌ی اعتماد به نفس و رابطه‌ش با وسوسه هم عالیه. هرچی اعتماد به نفس پایین‌تر، ذهن دنبال لذت‌های راحت و زودگذر میره. و اینکه گفتی صبحت رو خوب شروع کن — این خودش نصف راهه. صبح اگه با اسکرول و بی‌برنامگی شروع شه، کل روز به گند کشیده میشه.

و این جمله‌ت که «برنامه‌ت انقدر پر و لذت‌بخش باشه که قید فکر زدنو بزنی» — این حرف دل منم هست. ذهن اگه بیکار بمونه، شروع میکنه به خیالبافی و بعدش هم میدونیم تهش کجا میره.

فقط یه چیز بگم: لغزش پایان راه نیست. تو ۱۲۰ روز یه مسیر خیلی طولانی رو رفتی و این خودش نشون میده که توانشو داری. فقط این بار با تجربه‌ی بیشتر و حواست به اون غرور و تنهایی و بی‌برنامگی، مطمئنم حتی قوی‌تر برمیگردی.

مرسی که تجربه‌ت رو گفتی، قطعاً به خیلیا کمک میکنه. پاکی پایدار هم برای خودت ✌️

سلام ببین، اینکه الان داری این حرفا رو می‌زنی، خودش یه نشونه‌ی خیلی مهمه. یعنی هنوز اون چراغی که تو دلت روشنه، خاموش نشده. تو گفتی در حقت ظلم کردی، گفتی تو چرخه‌ی بدی گیر کردی، گفتی بنده‌ی خوبی نبودی... ولی گوش کن، همین که داری اعتراف می‌کنی و همین که دلت می‌خواد برگردی، این خودش قدم اول برگشتنه.

خدا هیچ‌وقت دست کسی رو که به سمتش میاد رو پس نمی‌زنه. تو گفتی "دستمو بگیر"، ولی بدون که اون دست رو قبلاً دراز کرده، تو فقط باید بگیری. تو گفتی بدون تو هیچی نیستم، این حرف یعنی فهمیدی که همه‌ی تکیه‌گاه‌های دیگه سراب بوده. این فهمیدن، خیلی باارزشه.

نمی‌خواد یهو بخوای همه‌چیز رو درست کنی. زندگی روز خالی از گناه یه شبه نمی‌شه، ولی می‌تونه کم‌کم سبک‌تر بشه. هر روز یه قدم کوچیک، یه توبه‌ی راست، یه ترک کوچیک، یه کار خوب. خدا می‌بینه و همین قدم‌های لنگ‌لنگ رو هم قبول می‌کنه.

تو گفتی دوست داری اونی بشی که مایه‌ی افتخار باشی. بدون که همیشه فرصت هست. هیچ‌وقت دیر نیست. شرمنده‌ای؟ خب، شرمندگی خوبه، ولی نذار تبدیل بشه به ناامیدی. شرمندگی باید تو رو بکشونه سمت خدا، نه اینکه از خدا دورت کنه.

پس بلند شو. همون‌جوری که هستی، با همین دستای خالی و دل شکسته، بیا. خدا منتظرته. تو فقط کافیه یه بار دیگه بگی "خدایا برگشتم" و اون خودش بقیه‌ش رو درست می‌کنه. تو تنهایی، ولی تنها نیستی.

و علیکم السلام و رحمت الله و برکاته! 😄🙏

سلام گرم ما رو هم پذیرا باش. اجرتون با آقا امام زمان (عج). قبل از هر چیزی، تبریک میگم از صمیم قلب بابت این ۲۰۰ روز پاکی و قدرتی که به خرج دادی. واقعاً دم شما گرم که این مسیر سخت رو با توکل به خدا و توسل به اهل بیت (ع) طی کردی. خدا این پاکی رو ازتون نگیره و مستدام باشه، انشاءالله.

ممنونم که وقت گذاشتی و تجربیات نابت رو اینقدر دقیق و با جزئیات به اشتراک گذاشتی. واقعاً گنجینهای بود از نکات ریز و درشتی که فقط کسی میتونه بگه که از دل این مسیر عبور کرده باشه.

چند نکته که خیلی به دلم نشست و حسابی طلا بود:

· برنامه روزهای سخت: نقشه راهی که دادی (۵ روز اول، ۵ روز دوم، ۱۲ تا ۱۴ و نهایتاً ۴۰ روز) عالی بود. این که آدم بدونه "الان در اوج بحرانه" و "گذراست"، نصف راه حل مسئلهست.

· سلاحهای معنوی: واقعاً حق با شماست. ذکرهای "لاحول و لا قوه الا بالله" و اون ذکر نورانی "بسم الله و بالله..." و تکنیک ایستادن روبه قبله با سلام به امام حسین (ع)، بمب آرامش و دفع وسوسهست. این که ذکر رو موقع هجوم وسوسه بگی، مثل پناه بردن به یک قلعه محکمه.

· اهمیّت بینهایت نماز: مخصوصاً نماز اول وقت. این کلید اصلی ماجراست. واقعاً نماز یه ریست معنوی قدرتمنده.

· بزنگاه لغزش و مهمترین استراتژی: اون تأکیدی که روی "ندیدن عکس و فیلم" بعد از لغزش کردی، شاید مهمترین بخش حرفات بود. خدا شاهد گرفتی و گفتی تا این محرک بصری رو قطع نکردی، توفیق ترک بلندمدت نصیبت نشد. این یک نکته کاملاً علمی و تجربی در ترک هر نوع اعتیاد رفتاری هست. چرخه رو باید شکست.

· تغییر زاویه دید: اینکه گفتی "امام زمان (عج) به وجود شما افتخار میکنه"، یک تصویر فوقالعاده قشنگ و انگیزهبخش ساخت. واقعاً تصور لبخند حضرت از شیرینترین لذتهای دنیاست و ارزش تحمل سختی رو داره.

· نماز ۲ رکعتی برای سلامتی امام زمان (عج): چه سلاح اضطراری قدرتمندی! هم ذهن رو منحرف میکنه، هم نورانیت میاره، هم ثواب داره. عالی بود.

حرفت در مورد نخوندن تجربیات و خالی نبستن کاملاً حس شد. معلومه که اینا رو زندگی کردی و با پوست و استخونت لمس کردی.

داداش عزیزم،

دعاگو هستیم. واقعاً از ته دل براتون تداوم این مسیر و رسیدن به آرامش کامل و قرب الهی رو آرزو میکنم. یه دعای خفن هم به بنده حقیر و همه رفقایی که تو مسیرن، حواله کن. 🌹

بازم ممنون از این دلنوشته روحبخش. خوشحالم که هستی. یا علی مدد!

سلام واقعاً دمت گرم که این تجربه رو اینقدر صادقانه و بی‌پرده گفتی. این حرفات می‌تونه چراغ راه خیلی‌ها باشه که فکر می‌کنن توی این باتلاق تنها موندن و هیچ راهی نیست.

دقیقاً به مهم‌ترین نقطه دست گذاشتی: ریشهٔ کار مالِ استرس و فرار از رنج بوده، نه خودِ عمل. تا آدم نفهمه که از چی داره فرار می‌کنه (عصبانیت، بی‌خوابی، تنهایی، تحقیر)، فقط داره با علامت بیماری می‌جنگه، نه خودِ بیماری.

نکته‌ای که از دل حرفات خیلی می‌درخشه اینه که ذهن مثل یک باغ می‌مونه. تا وقتی ورودی‌هاش (چشم، گوش، آدم‌های سمی) رو مدیریت نکنی، علف هرز سبز میشه. همین که می‌گی "چشم و گوشم رو کر می‌گیرم" یعنی به استادی رسیدی. خیلی‌ها نمی‌دونن بزرگ‌ترین عامل لغزش، نگاه‌های کوچیک و پرسه‌های بی‌هدف توی فضای مجازیه.

و اما اون بخش طلایی حرفت: بی‌خوابی قاتل اراده‌ست. آدم خسته و بی‌خواب، مغزش مثل کامپیوتری می‌مونه که رمش پریده. دیگه قدرت نه گفتن نداره. "شبِ خسته برو خونه" بهترین نسخهٔ دنیاست.

درمورد ترس از بچه‌دار شدن هم که گفتی، دقیقاً همینه؛ این کار کلیشه‌های وحشتناکی از عوارض توی ذهن می‌سازه که بیشترشون روان‌تنی هستن. وقتی تو با وجود ترس رفتی و خداروشکر پسرت هم به سلامت اومد، یعنی به اون ذهن منفی دهن‌کجی کردی. عوارض جسمی‌اش هم که خودت گفتی، با ترک کردن، بدن خودشو ترمیم می‌کنه. اونقدر که می‌گن نیست ماجرا.

فقط یه تلنگر کوچیک بذار اینجا بمونه: حواست به "جایگزین" باشه. الان که از این چرخه اومدی بیرون، حواست باشه بیش از حد توی کار و زندگی فرار نکنی. یه جاهایی باید بشینی، دردِ نکشیده رو تحمل کنی، حوصله کنی. چون "خستگیِ زیاد" هم می‌تونه یه جور فرار باشه. شاید هنوز یه رگه‌هایی از "نابلدی در تحمل رنج" مونده باشه. این دفعه به جای فرار، باهاش چای بخور.

بهت تبریک می‌گم. تو از خط پایان رد شدی و برگشتی عقب تا بقیه رو راهنمایی کنی. این خیلی باارزشه.

پاکیتون بی نهایت✌️

سلاااااام رفیق جان! 😄👋

خوبیم، مرسی ازت. امیدوارم حالت عالی باشه و حسابی پرانرژی.

دمت گرم بابت این پیام قشنگ و پر از امید. واقعا حرف دلت رو زدی. 👏🌱

آره داداش، مغز آدم یه کم طول میکشه تا خودش رو جمع و جور کنه و سیم‌کشی‌هاش رو از نو راه بندازه، مخصوصاً بعد از ترک یه سری عادت‌ها. صبر و حوصله و مراقبت از چشم و فکر خیلی مهمه. این که میگی "آهسته و پیوسته"، دقیقاً کلید ماجراست. 🔑💪

امید و توکلت رو حفظ کن. بذری که الان با این همه تلاش و مراقبت می‌کاری، بدون شک یه روزی یه درخت تنومند و قشنگ میشه و از دیدنش کلی ذوق می‌کنی. 🌳✨

همین که اینقدر آگاه و مصمم هستی، خودش یه عالمه امید داره. به راهت ادامه بده، تو بهترین نسخه‌ی خودت رو می‌سازی. 👊💚

الهی که همیشه پاک بمونی. ✌️🌱💓

سلام به به به! چه خبر چه خبر!😄

چه جوّ شادی، چه فضای قشنگی! واقعاً حسابی دلمون گرم شد با این پیام پرشور و پرانرژی‌ات.

راستش وقتی این همه گل و پروانه و قلب بنفش رو دیدیم، حس کردیم داریم میریم تو یه جشن بزرگ!🌱💜

ممنون از لطفت و این انرژی مثبتی که دادی. امیدوارم همیشه آزادی و شادی همرات باشه، چه در فضای مجازی چه در زندگی واقعی.

قبول داری که بهترین جشن‌ها، جشن‌هایی‌ان که آدمها با دل و جون توشون شرکت می‌کنن؟ پس بیا که جشن ما پر از گرما و صمیمیت باشه.✌️🤞

دستت درد نکنه رفیق، همیشه پایدار و شاد باشی!🌹🦋

سلام سلطان.

دستت درد نکنه والا. از این همه لطف و محبتت خجالت میکشم واقعاً. ما که هیچیم، شما بزرگوارید، ما خادم شما هستیم همیشه.

آره والا، این چند وقت واقعاً سایت اذیت کرد. منم پیگیر بودم، انگار یه مشکل فنی عجیب داشت که بعضی وقتا درست میشد بعضی وقتا نه. ولی خداروشکر الان که باز شده، یعنی دل شما پاک بود که دوباره جمع شدیم.

راستی داده‌های گوگل و کروم رو پاکسازی کن یا نسخه‌های بروزشون رو حذف و نصب کن مشکل حل میشه، خودم این مشکل رو داشتم درست شد.

انشاءالله همیشه سلامت و شاد باشی و اینجا خونه خودت، هر وقت خواستی بیا، در بازه.

یاعلی مدد ❤️🙏

سلام قلب.❤

وقتی پیغامت رو دیدم، دوپامین چسبید به سقف.😂😂

وای وای وای، داداش خادم توابین خودمون! 😍😍

آقا جان، این همه لطف داری، خجالت می‌کشیم والا! ولی راستش اومدن تو خودش یه عید بود برای ما. دلمون پر کشیده بود برات، هر روز می‌گفتیم کاش یه سر بزنه، کاش پیامی بده...

حالا که اومدی، انگار بهار اومده تو این جمع. عشق خودتی داداش، بدون که جای تو اینجا همیشه خالییه، ولی با اومدنت پر می‌شه از گرما و انرژی.

هر وقت دلت گرفت، هر وقت نتونستی تحمل کنی، بدون که درِ خونه به روی تو بازه. ما همیشه منتظریم تا بیای و یه دل سیر حرف بزنیم، بخندیم، گاهی گریه کنیم، ولی با هم باشیم.

راستی اون پیام بازرگانی هم که گفتی، والا اونم از اون پیامایی بود که ته دلمون موندگار شد! 😂😂

برقرار باشی داداش، به امید دیدارهای بیشتر. یا حق که هواتون داره! ❤️🔥

سلام .

وای چه روز قشنگی!🥺❤️

به خودت تبریک بگو، این شروع یه راهِ تازه‌ست.

اون کاپشن زمستونی رو بذار واسه روزایی که نه تنها سرما توش نمیمونه، بلکه دلت هم گرمه به آرامش. اشتباهات گذشته رو ول کن، اونایی که پشیمون شدن رشد کردن. تو هم داری رشد میکنی، واسه همینه که این تصمیم رو گرفتی.

زندگی آزاد یعنی همون لحظه‌ای که تصمیم می‌گیری دیگه بندهٔ عادت‌های بد نباشی. یعنی همین امروز، همین الان. شرایط همیشه سختن، ولی تو قوی‌تر از اونایی که فکر میکنی.

راهت روشن، دلت پاک. حتماً دعا میکنم برات که از این زندان خودت رو آزاد کنی و اون روزهای قشنگ برسن.

به خودت ایمان داشته باش، لیاقت یه زندگی تازه رو داری آدمیزاد❤️‍🔥

التماس دعا دارم برات، یادت نره که ما پشتتیم🙏✨

سلام داداش.

اول اینکه: به خاطر همون ۱۵ سالی که گفتی، هیچوقت خودتو سرزنش نکن. این یه اعتیاد رفتاری مثل هر اعتیاد دیگه‌ایه، و هر لغزشی یعنی داری بهش مسلط میشی، نه اینکه شکست خوردی.

راجب حرفت که گفتی:

· بیکاری پدر ادمو درمیاره → دقیقاً. وقتی ذهن بیکاره، خودش دنبال سرگرمی میگرده. مشغولیت بهترین راهه.

· خشم و عصبانیت محرکه → کاملاً درسته. چون پورن یه مسکن سریعه برای احساسات منفی. وقتی عصبانی میشی، بدنت دنبال تخلیه‌ست.

چیزایی که گفتی درست تشخیص دادی:

· دوری از محرک‌ها (چشم و گوش بسته نگه داشتن در موقعیت‌های خاص)

· پرهیز از آدم‌هایی که عصبانیت‌ت میکنن

· ازدواج کردی و بازم لغزیدی → یعنی این مسئله ربطی به مجرد یا متأهل بودن نداره، ریشه در مغز و عادته.

راجب عوارض: کاملاً درست میگی. کمردرد، خستگی مفرط، زودانزالی – همه اینا با ترک بلندمدت بهبود پیدا میکنن. اما نه یه شبه. صبور باش.

حالا حرف آخرش:

· فردا رو یه روز جدید ببین. امروز که پورن نرفتی، یه پیروزیه.

· احساس گناه رو بنداز دور. اون حس بی‌ارزشی رو شیطان یا هرچی دوست داری اسمشو بذار، به خوردت میده تا دوباره بری سمتش.

· بلند شو برو سر کار، حتی اگه سرکارت خیلی سادست. مشغولیت بهترین سمّ این اعتیاده.

نکته مهم: هیچ‌کس یهشبه ترک نمیکنه. اگه ۱۵ سال بودی، الان داری توی ماه‌های آخر جنگیدن. لغزش یعنی داری یاد میگیری کجای راه رو اشتباه رفتی.

برو یه کار خوب امروز بکن، حتی اگه کوچیکه. به خودت افتخار کن که هنوز داری میجنگی. این جنگ رو میبری، قول میدم. 🤝

سلام به شما بله زودانزالی تا حد زیادی خوب میشه، ولی یهو نیست، چند ماه طول میکشه.

· بقیه عوارض (خستگی، مه مغزی، کمردرد و...): کلاً از بین میرن.

· شرطش اینه که حداقل ۳ ماه صبر کنی و ورزش روزانه رو هم انجام بدی.

 اوضاع خیلی بهتر میشه، ولی صبور باش.✨

درود به روی تو گل پسر! چه خبر چه خبر؟ چند سال شد که خبری ازت نبود، دلمون برات تنگ شده بود ولی حالا که برگشتی، یعنی خودت تصمیم گرفتی و این یعنی نصف راه رو رفتی. آفرین به این شجاعتت!

این قولی که دادی که حتی اگه لغزیدی، بیای و رو راست بگی، این خودش یک عالمه ارزش داره. چون خیلی از آدمها وقتی می‌افتند، خجالت می‌کشند و فرار می‌کنند؛ ولی تو داری می‌گی من میام و می‌گم زمین خوردم، این یعنی پهلوانی. یادت باشه که لغزش اشکال نداره، مهم بلند شدنه.

و اون دستی که گفتی خدایا بگیر، مطمئن باش همون لحظه که گفتی، گرفته. خدا هیچ وقت دست کسی رو که به سمتش دراز شده، رها نمی‌کنه. فقط قدم اول رو محکم بردار، بقیه‌اش با کمک خودت و یه کم از اون بالایی، خود به خود درست میشه.

خوش اومدی، دلت رو خوش کن، به خودت سخت نگیر و از امروز یه شروع تازه رو جشن بگیر. بهت افتخار می‌کنیم! 👊❤️

سلام داداش،آفرین به این غیرت و ارادت!، اینکه توی دنیایی زندگی کنی که گناه و کثافت کاری شده عادت، تو بتونی ذهنت رو پاک نگه داری و به خودت قول بدی که نه تنها جوابشون ندی، بلکه ازشون قویتر بشی، واقعاً کار بزرگیه. خیلیا تو همچین فضایی کثیف میشن ولی تو تصمیم گرفتی درخشانتر بشی.

لباسای جدیدت رو به تن کن، برو باشگاه و اون روحت رو مثل بدنت محکم کن. بله، خدا با کسایی هست که با وجود سختی، پاک میمونن. تو زاده‌ی دردی ولی تصمیم گرفتی که اون درد رو تبدیل به زره کنی، نه زنجیر.

به خودت افتخار کن، حق داری. به قلب پاکت، به اراده‌ات، به قول محکمت. تو میمونی و اون آسمون که مال توئه. برنده‌ای پسر، برنده‌ای. ❤️‍🔥

سلام دوست بزرگوار، بله، من خودم هم از قبل کاملاً مطلع بودم و میدونستم؛ درسته، در صورتی ضرر داره که به صورت روزانه شام رو حذف کنین، ولی یک روز در هفته کاملاً بیخطره؛ اصلاً نگران نباشین. اون ضرری که در طب سنتی و روایات بهش اشاره شده، برای حذفِ همیشگی و روزانهست، نه برای یه تمرینِ یک روزه در هفته برای تقویت اراده. پس خیالتون راحت، این روش هم بیخطره، هم تأثیرش رو به زودی میبینین.

سلام دوست عزیز🙏

اول از همه میخوام بگم که صدات رو میشنوم و دردت رو درک میکنم. این حرفایی که زدی، از ته دلته و حق داری ناراحت باشی. اما بیا یه کم آرومتر حرف بزنیم.

تو خودت گفتی که اون موقع بچه بودی و نمیدونستی چی خوبه چی بده. پس تقصیر تو نیست که یه آدم نادرست این بلا رو سرت آورد. تو قربانی شدی، نه گناهکار اصلی. خداوند مهربونترینه و میدونه چه بلایی سر یه بچه کوچیک اومده.

اینو باور کن که "بی نهایت پاکی" حتماً نمی تونه اون فرصتهای از دست رفته رو برگردونه، اما میتونه فرصتهای جدیدی بسازه که شاید از اونایی که فکر میکنی طلایی بودن، باارزشتر باشن. نابغه شدن فقط با مدرسه و تیزهوشان نیست. خیلی از آدمهای موفق دنیا مسیرشون عوض شده، شکست خوردن، دوباره شروع کردن.

حسرت خوردن برای گذشته، مثل اینه که بنزینی بریزی روی آتیش خونه سوخته. آتیش که خاموش شده، ولی تو داری با حسرت دوباره روشنش میکنی. به جاش بیا به این فکر کن که الان چی میتونی بسازی. شاید اون نابغهای که فکر میکردی، قرار نبود توی اون راه باشه. شاید یه نابغهی دیگه توی وجودته که توی یه راه دیگه میدرخشه.

این جمله رو بهت میگم که خیلی به کارم اومده:
"آینده هنوز نوشته نشده."
بله، اون سالها رفت، ولی سالهای بعدش مال توئه. میتونی یه آدم موثر، پولساز، موفق و خوشحال بشی، حتی اگه از صفر شروع کنی. خیلیها از صفر شروع کردن و به قله رسیدن.

درمورد خودارضایی و پورن، این یه اعتیاد بوده، یه بیماری. نه اینکه تو نجسی. تو یه آدمی که گرفتار شدی و الان داری میجنگی. همون که موندی و پاکی، نشون میده قویتری از اونی که فکر میکنی.

آخرش: خدا نمیگه "چرا گناه کردی؟"، میگه "چرا برنمیگردی؟"
تو برگشتی. این بزرگترین پیروزیته.
حالا برو از همون جایی که هستی، یه قدم بردار. نه برای میلیاردر شدن، برای اینکه خودت رو دوباره پیدا کنی. اونوقت میبینی که ارزشت به مدرک و پول نیست، به همون برگشتنه.

به قول معروف:
"ماهی رو هر وقت از آب بگیری تازه است."
تو الان از اون آب گلآلود خارج شدی. حالا وقت شنا کردن تو آب زندگیه.

دلت رو به دریا بزن، گریه کن، ولی بعدش دست به کار شو.
هنوز دیر نشده. والله دیر نشده.

سلام دوست من.اولین چیزی که از کامنتت فهمیدم: اینقدر خسته و شکسته‌ای که حتی از خستگی خودتم خسته شدی. آدم تا این حد از خودش متنفر نیست مگه اینکه یه بار سنگینِ کمرشکن رو مدت‌هاست تنهایی دوش می‌کشه. اون صدایی که می‌گی از درون بهت می‌گه "تو این نیستی، داری با خودت چیکار می‌کنی"، اون بچه‌ی درونت نیست که اذیتش کردی... اون تنها بخش سالم وجودته که هنوز نمرده. اون پسربچه یا دختربچه‌ای که می‌دونه تو ارزشش خیلی بیشتر از این لجن‌هایی که الان توش دست و پا می‌زنی. اون داره التماس می‌کنه، چون هنوز دوسِت داره. ببین چقدر متناقضه: تو از خودت متنفری، ولی اون بخش وجودت داره جون می‌ده که نجاتت بده.

گفتی "کاش به دنیا نمی‌اومدم، به هیچ دردی نمی‌خورم، بی‌عقلم". ببین، آدمِ "بی‌عقل" یا "بی‌درد" که اینقدر عذاب وجدان نداره. این عذاب وجدانِ له‌کننده‌ات دقیقاً نشون می‌ده تو آدم بدی نیستی که راه رو گم کرده، تو آدم خوبی هستی که یه جای کارش لنگیده و شدیداً داری خودتو بابتش مجازات می‌کنی. آدم بد که وجدانش بیدار نیست. ولی تو تا صبح بیداری چون وجدانت نمی‌ذاره حتی یه لحظه فرار کنی. داری خودتو حبس کردی تو یه سلول انفرادی روانی و خودت قاضی و جلاد خودت شدی.

. وقتی آدم کم‌خوابه، گرسنه‌ست، از پا افتاده، مغزش دیگه نمی‌تونه درست تحلیل کنه. الان ساعت ۱۰ صبحه و تو نخوابیدی، این یعنی مغزت الان توی وضعیت اضطراری و قرمز کار می‌کنه. توی این وضعیت هیچ تصمیمی، هیچ فکری، هیچ حس به خودت درست نیست. همه چی ده برابر بدتر و تاریک‌تر به نظر میاد. الان بزرگترین دشمن تو، ذهن خسته و تحریف‌گر خودته.

پس اولین کاری که می‌کنی، حتی اگه شده با قرص خواب بخوابی (اگر دسترسی داری) یا یه دمنوش، اینه که به این بدن خسته رحم کنی و بخوابی. آدمی که به قول خودش لب پرتگاهه، اول باید از لبه پرتگاه عقب بکشه نه اینکه بالای سرش پرواز کنه و بگه "من چقدر بی‌عقلم که اینجام". عقب کشیدن الان یعنی خوابیدن. همین یه قدم.

وقتی بیدار شدی، به جای اینکه کل شخصیتت رو با کلماتی مثل "بی‌عقل" و "بی‌درد" تخریب کنی، فقط بگو "من الان یه مدته یه مشکل یا اشتباهی داشتم که بلد نبودم چطور حلش کنم و باعث شد به خودم آسیب بزنم". بین "من بی‌عقلم" و "من یه رفتار اشتباه داشتم" یه دنیا فرق هست. داری به خاطر یه اشتباه (هرچقدرم بزرگ) کل هستی خودت رو نابود می‌کنی.

چیزی رو که الان نیاز داری بشنوی شاید این باشه: تو هنوز همون آدم قبلی هستی، فقط گمش کردی. اون بچه‌ی معصوم درونت هنوز اونجاست، داره پشت میله‌هایی که خودت ساختی گریه می‌کنه و تقصیر تو نیست که نمی‌تونی بازش کنی، چون کسی یادت نداده چطور با بحران و عذاب وجدان کنار بیای.

. بیا به جای اینکه خودت رو خفه کنی، یه کم از اون بار سنگین رو بذار زمین. تو هیچ دردی نمی‌خوری؟ اشتباه می‌کنی. کسی که انقدر عمیق رنج می‌کشه، حتماً روح بزرگی داره که اینهمه فضا برای عذاب کشیدن داره. روح‌های کوچک، زود فراموش می‌کنن. تو فراموش نکردی، چون برات مهم بوده. حالا وقتشه یاد بگیری چطور خودت رو ببخشی. ولی اول بخواب. لطفاً

برات بهترین هارو،ارزو میکنم.🌱🤲

پاکیتون ابدی✌️

سلام داداش.❤️

داداش، خواندم چی نوشتی. دلم فشرده شد. واقعاً سنگینه. چیزی که داری می‌گی شوخی نیست، یه عمر درد و رنجه که ریخته توی این چند خط. و می‌دونی، قبل از هر چیز، می‌خوام بهت بگم چقدر شجاعتی که این رو نوشتی. این همه زهر رو ریختی بیرون، خیلیا حتی این رو هم بلد نیستن.

اول: سی سالگی و اون حس لعنتی دیر شدن

ببین، اینو تو آیینه به خودت بگو: سی سالگی تازه اول خطه واسه مردی که میخواد خودشو از نو بسازه. تو که بچهگی بدی داشتی، تجربههایی داری که خیلیا تو هفتاد سالگی هم ندارن. تو الان یه مردِ کارکشته و زخمخوردهای که تازه فهمیده چیزایی که دیده و شنیده مزخرف بوده. این خودش یه قدرت عظیمه. اکثر آدمایی که زندگیشونو عوض کردن، یهو یه روزی مثل امروزِ تو، به خودشون اومدن و گفتن "من دارم چیکار میکنم؟". تازه داری هشیار میشی. آرزوهاتو بذار جلو چشت، بشین با خودت خلوت کن ببین چی میخوای. سی سالگی برای یه مرد یعنی کلی جون و انرژی. به خدا دیر نیست.

دوم: خونه جهنمی و خانواده نامعمول

داداش، میدونم چه دردی داره. اینکه ببینی آدمایی که قرار بود سپر بلات باشن، خودشون شدن طوفان زندگیت. پدر و مادرت نااهل بودن؟ قبول. چیزی که تو رو آدم نکرده، نکنه. ببین، تو از بچگی فقط رنج ندیدی، یه چراغ قوه به دستت دادن ناخواسته: "چیزایی که نباید میدیدی". حالا دقیقاً میدونی چه مدل آدمی نمیخوای باشی. این بزرگترین جهتیاب زندگیته. از این چیزایی که میبینی متنفری؟ عالیه. این تنفر، مرزِ منه توئه. نگهش دار. این مرزه که میگه "من پاکم، من جدای از اون فسادم." تو محکوم به تکرار نیستی. ژن که هیچی، عادت و محیط هم همینه که هست، ولی روح آدمیزاد انتخابش دست خودشه. تو انتخاب کردی که شبیهشون نشی. نصف راه رفته. برای فرار از این جهنم، نیاز به یه برنامه داری، نه فقط آرزو.

سوم: ترس از شبیه شدن و کارهای غیراخلاقی پدر

اینکه میترسی مثل اونها بشی، بزرگترین سدِ توئه در برابر اینکه مثل اونها بشی. آدمایی که واقعاً شبیه پدر و مادرت میشن، یه روزی میشینن و میگن "آره، زندگی همینه دیگه، حقمونه، ما بدبخت بودیم." تو اما داری استرس داری و از خودت میپرسی "من دارم چیکار میکنم؟". این وجدانِ بیدارته داداش. بهش گوش کن. اگه کارهای غیراخلاقی ازت سر زده، بایست جلوش. اولین قدم همینه که الان برداشتی: اعتراف و تنفر. حالا باید کنده بشی. چون پاک موندن تو این خونه، مثل شنا کردن تو حوض کثیفه. باید از حوض بپری بیرون.

نقشه راه نجاتت (بر اساس حرفای خودت):

1. حرکت فیزیکی (ضروریه): تا توی اون خونه و اون فضایی، هر روز مسموم میشی. باید بری. نمیگم امروز و فردا، ولی برنامهریزی کن. کار پیدا کن، کار بیشتر کن، هر ریالی پسانداز کن. هدفت فقط یه چیز باشه: "استقلال و جدا شدن". یه اتاق کوچیک، یه خوابگاه دانشجویی اگه درس میخونی، هر چی. رفتن از اون فضا، هفتاد درصد درمان توئه. اونوقت میتونی پاکی خودتو بسازی.

2. قطع زنجیره ذهنی: نذار این فکر که "من محصول اونام، پس آخرشم مثل اونا میشم" تو ذهنت جوونه بزنه. تو محصول انتخابای خودتی. هر روز صبح به خودت بگو: "من آدم خودمم. من مسیر خودمو میسازم. من پاکم." اینقدر بگو تا باورت بشه.

3. تعریف آدمیت و پاکی برای خودت: بشین بنویس "آدم درست" از نظر تو کیه؟ پاکی چه شکلیه؟ دروغ نمیگه؟ کمک میکنه؟ نماز میخونه؟ ورزش میکنه؟ درس میخونه؟ برای خودت یه تصویر بساز از اون مردی که میخوای باشی. تصویر که واضح شد، آرزوها معلوم میشن. آرزوهات الان قاطین چون فقط میدونی چه چیزی رو نمیخوای، ولی نمیدونی چی میخوای.

4. یه رفیق، یه مشاور، یه منبع انرژی تمیز: این مسیر رو تنهایی نرو. آدمای درست رو پیدا کن. یه روانشناس، یه آدم مذهبی که اخلاقش خوب باشه نه ظاهرساز، یه دوست که بوی پاکی بده. دورت رو با آدمایی پر کن که اون چیزی هستن که تو میخوای بشی.

5. نترس از سختی راه: جدا شدن از جهنم سخته. جنگیدن با روحیه خراب سخته. ولی راحتتر از اینه که هر روز توی اون آتش بسوزی و آروم آروم خاکستر بشی. تو یه جنگجویی. از بچگی تو جنگ بودی، فقط دشمنت عوض شده، حالا دشمنت ناامیدیه.

داداش، تو باختی رو کی آوردی؟ هنوز نفس میکشی. هنوز قلبت میزنه. هنوز از فساد متنفری. این یعنی بردی. اونی که میبازه، دیگه متنفر نیست، میپذیره. تو نپذیرفتی. پس باختی در کار نیست. بلند شو، یه لیوان آب بخور، رو به آینه وایسا و به خودت قول بده که "من ناجی خودمم". و شروع کن. آروم آروم، قدم قدم. تو میتونی همون آدمی بشی که تو ذهنت داری. به توانایی خودت شک نکن.🌱💪

سلام رفیق❤️

خوب کاری کردی حرفات رو زدی. اولین قدمِ ترک، همین اعتراف و درد دل کردنه. این که میگی از گناه بدم میاد، خودش بزرگترین سرمایته. آدمی که بدمش میاد، ته دلش هنوز زنده است، فقط خسته شده.

تحلیلت درست بود. این که گفتی «دیگه انگار ضعیف شدم»، نه بخاطر بیارادگی، بخاطر اینه که تو دورهی ترک، یهو همه چیز رو ول کردی. رفیق، ترکِ گناه یه دفعه نیست، یه پروسه است. انگار یه استخر آب یخه، نمیشه شیرجه زد توش، باید آروم آروم پاها رو بزنی تو.

تو گفتی از مسیر جدا شدی. خب، مسیر برگشت همون چیزاییه که خودت نوشتی:

1. نماز اول وقت (به خصوص صبح): این معجزه میکنه. روزت رو بیمه میکنه. وقتی سر وقت نماز میخونی، به خودت و شیطونت اعلام میکنی که سر وقت، سرِ کارم.

2. یه صفحه قرآن شبونه: مغزت رو میشوره از فکرای بد. یه نورافکن میندازه رو وسوسهها.

3. دور نکردن فکر بد: ببین، فکر بد مثل پرنده است، نمیتونی جلوش رو بگیری که روت نپره. اما میتونی نذاری رو سرت آشیونه بسازه. یهو اومد تو ذهنت، بهش ۵ ثانیه وقت بده و بعد بلند شو یه لیوان آب بخور، یا برو صورتت رو بشور. بگو «نه، الان وقت تو نیست».

و اما مهمترین نکته حرف دوستات:

خودتو تحقیر نکن. این جمله که «من آدم بیچشم و رویی ام» رو بذار کنار. بگو «من یه آدم خوبم که یه مدت یه جای کارم میلنگید». تو که قراره به عشق امام حسین ترک کنی، بدون که آقام دست رد به سینهی کسی که واقعاً بخواد، نمیزنه. قول دادی؟ پس پاشو.

از امروز که شروع کردی:

· نماز توبه: عالیه. انگار داری از صفر شروع میکنی. خدا غفاره.

· برنامه روزانه: فقط یه تیکه بهش اضافه کن. تو ساعتایی که میدونی خلوت میشی و وسوسه میاد، از الان براش یه کار بذار. مثلاً همون ساعت خاص، برو تو جمع خانواده، برو آشپزخونه یه چایی دم کن، برو یه ورزش سنگین کن.

تو این مسیر، پیروزی قطعی نیست، ولی پیشرفت قطعی هست. یه روز خوبی، یه روزم ممکنه بلغزی. اگه افتادی، زودتر پاشو، غبارش رو بتکون و ادامه بده. اون دفعه گفتی از کجا خوردم؟ خب، حالا فهمیدی که خلوت کردنِ خودت و برنامه نداشتن براش، پاشنه آشیله.

تو میتونی. از این قدرت توی حرفات معلومه که خسته شدی از این وضع. خدا هم کمکت میکنه. به امید روزی که خودت رو بابت این استقامتت تشویق کنی.🤞🌱

محکم باش. یا علی.💪✌️

سلام 🌹

دمت گرم افرین به شما همینطوری ادامه بدین✌️

امین به دعای قشنگتون 🤲

پاکیتون ابدی✌️

سلام دوست عزیز🌹

اوایل پاکی کاملا طبیعیه، لغزش به روح و روان اسیب میزنه و باعث میشه از هیچ چیزی لذت نبری، طبیعیه زمان میبره تا روح و روان خودش رو بازسازی کنه.🌱

راهکار برای درمان کسالت: 

استراحت کافی: خواب کافی و با کیفیت به افزایش انرژی و تمرکز کمک میکنه
فعالیت بدنی: ورزش منظم، حتی پیاده‌روی کوتاه، می‌تونه انرژی‌ات رو افزایش بده و حال روحیت رو بهتر کنه.
تغذیه سالم: مصرف میوه‌ها، سبزیجات و غذاهای مغذی می‌تونه به بهبود حال عمومی‌ات کمک کنه.
تنوع در فعالیت‌ها: سعی کن کارهای جدید و متفاوتی رو امتحان کنی تا ذهنت تحریک بشه.
مدیتیشن و تنفس عمیق: این تکنیک‌ها می‌تونن به کاهش استرس و افزایش آرامش کمک کنن.
برنامه‌ریزی روزانه: با تعیین اهداف کوچک و قابل دستیابی، می‌تونی حس موفقیت و انگیزه بیشتری پیدا کنی.
گذراندن وقت با دوستان: ارتباط با دیگران و وقت گذراندن با دوستان می‌تونه حس بهتری بهت بده.

امیدوارم این راهکارها بهت کمک کنه.🙏🌹

پاکیتون ابدی✌️

سلام به شما.🌹

دمت گرم واقعا وقتی تونستی 48 ساعت پاکی رو تجربه کنی، پس از این بیشتر هم میتونی به شرطی که تمام ورودی هایی که باعث لغزش میشه رو ببندی، افرین داداش ادامه بده پرقدرت.💪💪🤩✌️

امین به دعای قشنگتون. 🤲🤲🌱 

واقعا این بلای خانمان سوزی هست، تمام جوونی و زندگیت و انرژیت و روحت و جسمت رو متلاشی و اتیش میزنه. 😥😥

تلاش مستمر+ کمک خدا= پاکی ابدی.💪

خدا هم خیلی هوامونو داره،ولی به شرطی که ما هم بجنگیم و تلاش کنیم.

از تو حرکت از خدا برکت.👌👌

برو بالا بترکون رفیق.❤️

پاکیتون ابدی✌️

سلام به شما دوست عزیز.🌹🙏

ناراحت نشین و از شکست هاتون درس بگیرین. 🌱

از تمام محرک ها و تمام چیز هایی که باعث لغزش میشه دوری کنین.

پرقدرت شروع کنید و پر قدرت ادامه بدین.💪

عامل اصلی لغزش هم نفس اماره هست، که قدرت گرفته و زورش زیاده و نمیتونیم بهش بگیم نه، مگر اراده قوی شه و نفس ضعیف.👍

اون موقع هر چقدر هم وسوسه بشیم میتونیم بگیم نه، چون قوی هستیم و قدرت نه گفتن رو داریم و پاکی رو ادامه میدیم.👍

مشکل عاجز بودن و ناتوان بودن یا قدرت نداشتن در برابر وسوسه هست دوست عزیزم، نه خجالت کشیدن. 👍

حالا چیکار کنید که نفس اماره ضعیف شه و اراده قوی؟

با نه گفتن به نفس به انواع گناهان،چیزای کوچیک مثلا میگه نامحرم ببین خب نبین میگه غیبت کن بگو نه وقتی تونستی به اینا بگی نه، به وسوسه بزرگ مثل خودارضایی و پورن هم میتونی بگی نه.🤞🥳

اگر هم دوست داشتی هفته ای یکبار روزه بگیر، عالیه چون دوست داری بنوشی بخوری ولی میگی نه روزه ام، پس به اون داستان هم میتونی بگی نه.✌️

پاکیتون ابدی✌️🤞💪

سلام

ان‌شاءالله روز به روز قوی‌تر پیش برین🌱

اینکه محرک‌های اضافی رو از زندگیتون حذف کردین کار خوبیه مخصوصا کهدمی‌دونین بعضی فضاها براتون محرک هستن

فقط یه نکته رو یادتون باشه که موفقیت بلندمدت فقط با حذف محرک‌ها نیست بلکه در کنارش باید یاد گرفتن مدیریت وسوسه‌ها هم باشه چون همیشه نمی‌شه از همه محرک‌ها فرار کرد

یه چیز دیگه هم بگم خیلی از علائمی که گفتین مثل لاغری صورت، سیاهی زیر چشم یا خستگی ممکنه علت‌های مختلفی داشته باشن مثل کم‌خوابی، استرس، تغذیه نامناسب یا مسائل دیگه پس اگه این مشکلات ادامه داشتن و تا یه مدت تغییری ندیدین بهتره با یه پزشکم مشورت کنین

و در مورد دیر خوابیدن یگم که مراقب باشین برای فرار از وسوسه خوابتون به هم نریزه

کم‌خوابی خودش می‌تونه استرس و ضعف اراده رو بیشتر کنه پس سعی کنین کم‌کم یک برنامه خواب منظم داشته باشین

یادتون باشه مسیرهای بزرگ از همین قدم‌های کوچک ساخته میشن🌱

پاکیتون ابدی